شیخ علی محمد دهاقانی

شیخ علی محمد دهاقانی

شهرت :

دهاقانی
تاریخ وفات :
1314/03/15
مزار :
تکیه جهانگیرخان قشقایی
زمینه فعالیت :
عارف,مدرس
فرزند محمد ابراهیم دهاقانی به سال1251ق از ذریة جلیلة اهل فضل و کمال در شهر دهاقان متولد شد. در 15 سالگی پس از گذراندن مقدمات علوم، با اصرار پدرش به اصفهان رفته و از محضر حاج شیخ محمدباقر نجفی، حاج ملا حسینعلی تویسرکانی و سید محمد شهشهانی بهره برد.
وی به سال 1276ق عازم نجف اشرف شد و مدت پنج سال از محضر شیخ انصاری کسب فیض نمود و پس از وفات استاد در سال 1281ق به کربلا عزیمت کرد و از ملازمان درس شیخ عبدالله مازندرانی شد و از او اجازة اجتهاد دریافت کرد. دهاقانی به سال1300ق به ایران بازگشت و در شهر دهاقان به وظایف شرعی و ارشاد مردم پرداخت. در سال 1310ق به درخواست شیخ محمدتقی آقا نجفی به اصفهان رفت و به تدریس و تربیت طلاب و فصل دعاوی و خصومات پرداخت.
ابعاد زندگی شیخ علی محمد علاوه بر حضور در عرصة علمی در عرصة سیاسی نیز قابل توجه است و در حمایت از جنبش تنباکو، رابط میرزای شیرازی و آقا نجفی بوده است. وی به همراهی آقا منیرالدین بروجردی از طرف علمای اصفهان برای هماهنگی و ارائه نظر و دیدگاه های علما و کسب تکلیف از مرجع شیعیان در سامرا به عراق رفته بودند و از جمله اشخاصی بود که در تاریخ جنبش تنباکو « حامل حکم تنباکو» و از مبارزان اصلی جنبش علیه سلطة خارجی بود (نجفی، ص65). همچنین وی در سفر تهران آقا نجفی دعوت صورت گرفته بود، مصاحبتش نمود.
« آخوند علی محمد دهاقانی یکی از مردان نیک روزگار بوده است. از نظر طینت و طبیعت به قدری نیک بوده که در اندکی پیش از مشروطیت و وقتی ظل السلطان حاکم ظالم و جابر بر اصفهان حکومت می کرد و بالطبع میان او و دستگاه روحانیت اختلاف و تضاد شدید بود، آخوند دهاقانی در میان این دو مصلح بود».
آقا بزرگ تهرانی در مورد وفات وی می نویسد: « در پژوهش های میدانی وفاتش به سال1326ق در اصفهان اتفاق افتاد و در تخت فولاد مدفون شد». این در حالی است که تکیة جهانگیر خان قشقایی، سنگ مزاری از این عالم بزرگوار نزدیک دو تن از فرزندانش به تاریخ 1336ق قابل مشاهده است.
« از این مرد بزرگوار دو فرزند باقی ماند. یکی شیخ محمدابراهیم دهاقانی و دیگری مرحوم نورالله دهاقانی معروف به نور شرق می باشد. شیخ محمد ابراهیم مردی نیک، پاکدل، عزیز و روشن روان بود. او تا پایان عمر در کسوت روحانیت ماند». شیخ محمد ابراهیم در 15 خرداد1314ش فوت و در تکیه جهانگیرخان نزدیک مزار پدر به خاک سپرده شد.
همچنین از فرزندان شیخ محمد ابراهیم، عمادالدین دهاقانی از فرهنگیان اصفهان و از اساتید زبان و خط بوده که در بهمن سال 1362ش فوت و در مزار پدرش به خاک سپرده شده است.

مشروح زندگی نامه
فرزند محمد ابراهیم دهاقانی به سال1251ق از ذریة جلیلة اهل فضل و کمال در شهر دهاقان متولد شد. در 15 سالگی پس از گذراندن مقدمات علوم، با اصرار پدرش به اصفهان رفته و از محضر حاج شیخ محمدباقر نجفی، حاج ملا حسینعلی تویسرکانی و سید محمد شهشهانی بهره برد.
وی به سال 1276ق عازم نجف اشرف شد و مدت پنج سال از محضر شیخ انصاری کسب فیض نمود و پس از وفات استاد در سال 1281ق به کربلا عزیمت کرد و از ملازمان درس شیخ عبدالله مازندرانی شد و از او اجازة اجتهاد دریافت کرد. دهاقانی به سال1300ق به ایران بازگشت و در شهر دهاقان به وظایف شرعی و ارشاد مردم پرداخت. در سال 1310ق به درخواست شیخ محمدتقی آقا نجفی به اصفهان رفت و به تدریس و تربیت طلاب و فصل دعاوی و خصومات پرداخت.
ابعاد زندگی شیخ علی محمد علاوه بر حضور در عرصة علمی در عرصة سیاسی نیز قابل توجه است و در حمایت از جنبش تنباکو، رابط میرزای شیرازی و آقا نجفی بوده است. وی به همراهی آقا منیرالدین بروجردی از طرف علمای اصفهان برای هماهنگی و ارائه نظر و دیدگاه های علما و کسب تکلیف از مرجع شیعیان در سامرا به عراق رفته بودند و از جمله اشخاصی بود که در تاریخ جنبش تنباکو « حامل حکم تنباکو» و از مبارزان اصلی جنبش علیه سلطة خارجی بود (نجفی، ص65). همچنین وی در سفر تهران آقا نجفی دعوت صورت گرفته بود، مصاحبتش نمود.
« آخوند علی محمد دهاقانی یکی از مردان نیک روزگار بوده است. از نظر طینت و طبیعت به قدری نیک بوده که در اندکی پیش از مشروطیت و وقتی ظل السلطان حاکم ظالم و جابر بر اصفهان حکومت می کرد و بالطبع میان او و دستگاه روحانیت اختلاف و تضاد شدید بود، آخوند دهاقانی در میان این دو مصلح بود».
آقا بزرگ تهرانی در مورد وفات وی می نویسد: « در پژوهش های میدانی وفاتش به سال1326ق در اصفهان اتفاق افتاد و در تخت فولاد مدفون شد». این در حالی است که تکیة جهانگیر خان قشقایی، سنگ مزاری از این عالم بزرگوار نزدیک دو تن از فرزندانش به تاریخ 1336ق قابل مشاهده است.
« از این مرد بزرگوار دو فرزند باقی ماند. یکی شیخ محمدابراهیم دهاقانی و دیگری مرحوم نورالله دهاقانی معروف به نور شرق می باشد. شیخ محمد ابراهیم مردی نیک، پاکدل، عزیز و روشن روان بود. او تا پایان عمر در کسوت روحانیت ماند». شیخ محمد ابراهیم در 15 خرداد1314ش فوت و در تکیه جهانگیرخان نزدیک مزار پدر به خاک سپرده شد.
همچنین از فرزندان شیخ محمد ابراهیم، عمادالدین دهاقانی از فرهنگیان اصفهان و از اساتید زبان و خط بوده که در بهمن سال 1362ش فوت و در مزار پدرش به خاک سپرده شده است.