سید محمد رضوی خوانساری

سید محمد رضوی خوانساری

شهرت :

سید محمد رضوی خوانساری
تاریخ وفات :
1334/05/01
مزار :
تکیه شهدا
زمینه فعالیت :
محقق,ادیب
از علمای محقق و ادیب؛ فرزند آیت الله سید زین العابدین رضوی خوانساری، در سال 1253ش در خوانسار متولد شد. وی که پدر فاضلش را در دوران کودکی از دست داد، در ده سالگی برای تحصیل به اصفهان عزیمت کرد و در پانزده سالگی از اصفهان به نجف اشرف مهاجرت نمود.
وی از شاگردان شیخ محمد تقی آقا نجفی، آقا سید محمدکاظم یزدی، آخوند خراسانی، میرزا محمدعلی مدرس چهاردهی، شیخ الشریعه اصفهانی، سید ابوتراب خوانساری ، حاج میرزا حسین خلیلی، شیخ ابراهیم اردبیلی، سید محسن تبریزی، شیخ هادی تهرانی، شیخ علی گونابادی، میرزا محمدعلی رشتی چهاردهی، آقا رضا تبریزی، فاضل شربیانی، مامقانی، ملا محمد علی خوانساری، میرزا محمد تقی شیرازی، آقا سید محمد باقر حجت، سید محمد فشارکی و سید محمد بحرالعلوم بوده که از بعضی از آنان صاحب اجازه نیز بوده است.
وی پس از وصول به مقام اجتهاد به اصفهان مراجعت نمود و به تدریس و اقامة جماعت و ترویج دین پرداخت. در دوران حیات خود بیشتر به امر تألیف و تصنیف و ارشاد مردم می پرداخت و آثار علمی زیادی را از خود به یادگار گذاشت. از آثارش 1- «درة البیضا در شرح و حاشیه عروة الوثقی»؛2- « رسالة عملیة دعوت الحق» در دو جلد؛ 3-« درر اللیالی فی زاد الایام و اللیالی»؛ 4- «برهان المتقین» در دو جلد؛ 5- «فریاد حسن»، جلد اول در روح؛ 6-« مبشرات الفوآد در علایم ظهور» به زبان عربی؛ 7- «رساله در صلوات و فضایل آن»؛ 8-« منتخب در علایم ظهور»؛ 9-« سدرة المنتهی» موسوم به« السبیل الاعظم فی الطریق الاقوام» در سه جلد؛ 10- «طریق اقوام» و...
همچنین وی دارای طبع شعر بوده و تخلص «فنائی» داشته است. سید مصلح الدین مهدوی می نویسد: « قریب هشتاد سال از سن ایشان می گذرد. طبع شعر متوسطی دارد و گاهی به مقتضای حال اشعاری می سراید».
این محقق فرزانه در عصر پنج شنبه 8 ذی الحجه 1374ق/ مرداد1334ش فوت و در کنار پدر خود به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
از علمای محقق و ادیب؛ فرزند آیت الله سید زین العابدین رضوی خوانساری، در سال 1253ش در خوانسار متولد شد. وی که پدر فاضلش را در دوران کودکی از دست داد، در ده سالگی برای تحصیل به اصفهان عزیمت کرد و در پانزده سالگی از اصفهان به نجف اشرف مهاجرت نمود.
وی از شاگردان شیخ محمد تقی آقا نجفی، آقا سید محمدکاظم یزدی، آخوند خراسانی، میرزا محمدعلی مدرس چهاردهی، شیخ الشریعه اصفهانی، سید ابوتراب خوانساری ، حاج میرزا حسین خلیلی، شیخ ابراهیم اردبیلی، سید محسن تبریزی، شیخ هادی تهرانی، شیخ علی گونابادی، میرزا محمدعلی رشتی چهاردهی، آقا رضا تبریزی، فاضل شربیانی، مامقانی، ملا محمد علی خوانساری، میرزا محمد تقی شیرازی، آقا سید محمد باقر حجت، سید محمد فشارکی و سید محمد بحرالعلوم بوده که از بعضی از آنان صاحب اجازه نیز بوده است.
وی پس از وصول به مقام اجتهاد به اصفهان مراجعت نمود و به تدریس و اقامة جماعت و ترویج دین پرداخت. در دوران حیات خود بیشتر به امر تألیف و تصنیف و ارشاد مردم می پرداخت و آثار علمی زیادی را از خود به یادگار گذاشت. تعدادی از آثارش به نظم و نثر از قرار ذیل است که 34 عنوان چاپی و غیر چاپی در پشت جلد کتاب «سدرة المنتهی» نام برده شده است: 1- «درة البیضا در شرح و حاشیه عروة الوثقی»؛2- « رسالة عملیة دعوت الحق» در دو جلد؛ 3-« درر اللیالی فی زاد الایام و اللیالی»؛ 4- «برهان المتقین» در دو جلد؛ 5- «فریاد حسن»، جلد اول در روح؛ 6-« مبشرات الفوآد در علایم ظهور» به زبان عربی؛ 7- «رساله در صلوات و فضایل آن»؛ 8-« منتخب در علایم ظهور»؛ 9-« سدرة المنتهی» موسوم به« السبیل الاعظم فی الطریق الاقوام» در سه جلد؛ 10- «طریق اقوام»؛ 11- «حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری»؛ 12- «حاشیه بر خیارات شیخ انصاری»؛ 13- «فریاد حسن»، جلد دوم؛ 14-« الرفرف الاصول»؛ 15- «حاشیه بر فرائد الاصول»؛ 16- «گوهر الاعظم فی الاسم الاعظم»؛ 17- «در عرفان فی سیر الی الله»؛ 18-« سبع منازل»؛ 19- «رساله در امتزاج علمی رمل و الجفر»؛ 20- «رساله در جامع التنزیل فی تفاضل اهل العصمه»؛ 21-« اکثر ابواب کتب الفقهیه»؛ 22- «تذکرة المتقین در اعمال نوروز»؛ 23-« اشعار جهان دارا»؛ 24- «منظومه در علایم ظهور»؛ 25- «تحویل الاحوال»؛ 26-« اربعین» در فقه استدلالی؛ 27-« شرح کفایة الاصول»؛ 28- «نکت الرضویه»؛ 29- «ضیاء الانوار فی علائم الظهور»؛ 30-« شجرة العلم»؛ 31- «شرح زیارت ناحیة مقدسه»؛ 32-« کوکب الدری»؛ 33- «مطارق الفروعیه و مراتق الفقهیه»؛ 34-« الؤلؤ المنثور فی شرح زیارت عاشورا»؛ 35- «مثنوی در 20هزار بیت»؛ 36-«النخلة الرضویه»، فقه استدلالی؛ 37-« دیوان رضوی»؛ 38-« زادالآخرة» 39- «الایمان»؛ 40-«الرحمن فی اسرار القرآن»؛ 41-« رساله در بیان اقوال و تعداد اسم اعظم»؛ 42- «رساله در بیانات منبری ماه رمضان»؛ 43-« گلشن اسرار»؛ 44-«رساله در ردّ کلمات نصاری»؛ 45- «دورة اصول فقه»؛ 46- «رساله در خواص ذکر توحید»؛ 47-«رساله در رضاع».
همچنین دیگر آثار وی که در ضمن رساله اش، « النخلة الرضویه» آورده است عبارتند از:48- « کتاب القضاء » ، شرحی است بر متنی شناخته نشده و در دوشنبه 29 ذی القعده1335ق در نجف اشرف پایان یافته است؛ 49-« صلاة الجمعة»؛ 50-« مبطلات صوم»؛ 51- «کتاب الغصب»؛ 52-« کتاب النذر و العهد»، ؛ 53-«خلل الصلاة»؛ 54- «کتاب الشرکة»؛ 55- «کتاب الربا»؛ 56- «کتاب الوقف».
همچنین وی دارای طبع شعر بوده و تخلص «فنائی» داشته است. سید مصلح الدین مهدوی می نویسد: « قریب هشتاد سال از سن ایشان می گذرد. طبع شعر متوسطی دارد و گاهی به مقتضای حال اشعاری می سراید». با نگاهی به آثار وی دیده می شود که تعدادی از آثار وی به صورت منظوم بوده و اشعار زیادی از وی به یادگار باقی مانده است.
این محقق فرزانه در عصر پنج شنبه 8 ذی الحجه 1374ق/ مرداد1334ش فوت و در کنار پدر خود به خاک سپرده شد.
یکی از فرزندان وی، سید بهاءالدین رضوی، عالم و ادیب فاضل متخلص به جهدی است که در دوران حیات پدرش به سال1363ق وفات یافت. دیگری سید شهاب الدین رضوی، ادیب شاعر است.