آقا محمدهاشم شکسته نویس اصفهانی

آقا محمدهاشم شکسته نویس اصفهانی

شهرت :

شکسته نویس اصفهانی
تاریخ وفات :
1/02/1306
مزار :
تکیه فیض
زمینه فعالیت :
خوشنویس
از خطاطان نامدار ایران در سده سیزدهم هجری قمری بود. خط شکسته را به درستی با سبک و شیوة درویش عبدالمجید طالقانی می نوشت و در این فن از اساتید مسلم عصر خویش محسوب می شد. عقیدة جمعی از اساتید خط این است که قطعات نوشتة شده او در اواسط عمر که خطش کمال پختگی را پیدا کرده بود با قطعات ممتاز درویش عبدالمجید برابر است. به طوری که تمیز آنها از یکدیگر پیش اهل خبرت نیز گاهی دشوار می شود. آقا محمد هاشم از اصفهان به تهران و فارس مکرر مسافرت می کرده و بسیاری از اساتید خط این نواحی شاگردان وی بوده اند.
میرزا حسن خان جابری انصاری در مورد وی می نویسد: «آقا محمد هاشم شکسته نویس که شبیه درویش در شکسته نستعلیق می نگاشت و خانة آخر چهارسوق شیرازیها داشت[...] بنده دو ماهی در کودکی خدمتش خط آموختم».
ایشان علاوه بر هنر خطاطی از فضل و ادب و عرفان نیز بهره کافی داشت. و به وسیله آقا صابر علی داخل رشتة تصوف نعمت اللهی گردید و در تصوف از مریدان رحمت علی شاه شیرازی به شمار می رفت. نزدیک هشت سال در شیراز ملازم خدمت و صحبت رحمتعلی شاه بود و به دستور او ریاضتهای بسیار کشید تا به مقامات عالیه نایل گردید.
استاد شکسته نویس اصفهانی در تمام عمر تأهل اختیار نکرد و به تجرد زیست. از گفته های عرفانی اوست :«تا کسی انسان کاملی ندیده هیچ ندیده».
این خطاط عارف سرانجام در صفر 1306ق دار فانی را وداع گفت و در بقعة تکیة فیض دفن شد.

مشروح زندگی نامه
از خطاطان نامدار ایران در سده سیزدهم هجری قمری بود. خط شکسته را به درستی با سبک و شیوة درویش عبدالمجید طالقانی می نوشت و در این فن از اساتید مسلم عصر خویش محسوب می شد. عقیدة جمعی از اساتید خط این است که قطعات نوشتة شده او در اواسط عمر که خطش کمال پختگی را پیدا کرده بود با قطعات ممتاز درویش عبدالمجید برابر است. به طوری که تمیز آنها از یکدیگر پیش اهل خبرت نیز گاهی دشوار می شود. آقا محمد هاشم از اصفهان به تهران و فارس مکرر مسافرت می کرده و بسیاری از اساتید خط این نواحی شاگردان وی بوده اند.
میرزا حسن خان جابری انصاری در مورد وی می نویسد: «آقا محمد هاشم شکسته نویس که شبیه درویش در شکسته نستعلیق می نگاشت و خانة آخر چهارسوق شیرازیها داشت[...] بنده دو ماهی در کودکی خدمتش خط آموختم».
ایشان علاوه بر هنر خطاطی از فضل و ادب و عرفان نیز بهره کافی داشت. و به وسیله آقا صابر علی داخل رشتة تصوف نعمت اللهی گردید و در تصوف از مریدان رحمت علی شاه شیرازی به شمار می رفت. نزدیک هشت سال در شیراز ملازم خدمت و صحبت رحمتعلی شاه بود و به دستور او ریاضتهای بسیار کشید تا به مقامات عالیه نایل گردید.
استاد شکسته نویس اصفهانی در تمام عمر تأهل اختیار نکرد و به تجرد زیست. از گفته های عرفانی اوست :«تا کسی انسان کاملی ندیده هیچ ندیده».
این خطاط عارف سرانجام در صفر 1306ق دار فانی را وداع گفت و در بقعة تکیة فیض دفن شد.