میرزا عبدالغفور شمس القرا

میرزا عبدالغفور شمس القرا

شهرت :

عاصم قاری
تاریخ وفات :
1342/12/17
مزار :
تکیه سیدالعراقین
زمینه فعالیت :
قاری قرآن
از اساتید فنّ قرائت و تجوید قرآن کریم در اصفهان، فرزند علی محمد است. وى در علم قرائت نزد محمّد بن محمّد باقر شریف کاشانى معروف به عاصم قارى و سیّد على زنجیره فروش تحصیل کرد و فنون قرائت قرآن را از آنان آموخت.
عاصم قارى نزدیک به چهل سال در اصفهان استاد قرّای این شهر بوده و شاگردان بسیارى تربیت نموده است. از آثارش کتاب « وجیزة التجوید » به همّت شاگردش، « شمس القرّا» با تقریظ شیخ محمّد حسین مقدّس مشکینى به چاپ رسیده است.
شمس القرّا از اساتید مسلّم و یگانه در فنّ خود به شمار مى رفت و در مسجد آقا نور و برخى مساجد دیگر جلسه قرائت قرآن برپا مى نمود و علاقه مندان را با دقایق تجوید آشنا مى ساخت. از شاگردانش میرزا محمد نهاوندی و علی شیخ الاسلام را می شناسیم.
وى داراى صدایى بسیار خوب و جذّاب و غرّا بود. در تیمچة ملک در بازار اصفهان، منشى حاج عبدالعلى فیض بود و در خیابان ابن سینا سکونت داشت.
عبدالغفور شمس القرّا در پنج سال آخر عمر، بینایى خود را از دست داد و سرانجام در شب سه شنبه 18 شوّال 1383ق/ 18 اسفند 1342ش در سنّ قریب به نود سالگى وفات یافت و در صحن تکیة سیدالعراقین به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
از اساتید فنّ قرائت و تجوید قرآن کریم در اصفهان، فرزند علی محمد است. وى در علم قرائت نزد محمّد بن محمّد باقر شریف کاشانى معروف به عاصم قارى و سیّد على زنجیره فروش تحصیل کرد و فنون قرائت قرآن را از آنان آموخت.
عاصم قارى نزدیک به چهل سال در اصفهان استاد قرّای این شهر بوده و شاگردان بسیارى تربیت نموده است. از آثارش کتاب « وجیزة التجوید » به همّت شاگردش، « شمس القرّا» با تقریظ شیخ محمّد حسین مقدّس مشکینى به چاپ رسیده است.
شمس القرّا از اساتید مسلّم و یگانه در فنّ خود به شمار مى رفت و در مسجد آقا نور و برخى مساجد دیگر جلسه قرائت قرآن برپا مى نمود و علاقه مندان را با دقایق تجوید آشنا مى ساخت. از شاگردانش میرزا محمد نهاوندی و علی شیخ الاسلام را می شناسیم.
وى داراى صدایى بسیار خوب و جذّاب و غرّا بود. در تیمچة ملک در بازار اصفهان، منشى حاج عبدالعلى فیض بود و در خیابان ابن سینا سکونت داشت.
عبدالغفور شمس القرّا در پنج سال آخر عمر، بینایى خود را از دست داد و سرانجام در شب سه شنبه 18 شوّال 1383ق/ 18 اسفند 1342ش در سنّ قریب به نود سالگى وفات یافت و در صحن تکیة سیدالعراقین به خاک سپرده شد.
قسمتی از اشعاری که بر سنگ مزارش حک شده چنین است:
در هزار و سیصد و چل با دو اندر سال شمسى/ هجده اسفند مه، این مرد در دارالامان شد
خواهى ار شادش کنى خوان فاتحه از بهر روحش /نام نیکویش نگر هر روز و شب ورد زبان شد
گفت این اشعار را مدّاح زاده بهر فوتش/ تا بدانى نام نیکش در دو گیتى جاودان شد