لطف الله شمس الواعظین

لطف الله شمس الواعظین

شهرت :

شمس الواعظین
تاریخ وفات :
7/10/1356
مزار :
تکیه شیخ مرتضی ریزی
زمینه فعالیت :
خطیب و واعظ
از منبریان معروف اصفهان فرزند عبدالحسین بن خلیل در حدود سال1288ق در روستای ریز متولد شد. مادرش دختر مولی عبدالوهاب ریزی و خواهر شیخ مرتضی ریزی بوده که پس از کسب فیوضات از جانب خانوادة مادری و طی مراحل مقدماتی تحصیلات حوزوی در خدمت جمع زیادی از علما و فضلای حوزة اصفهان مانند آقا سید محمود کلیشادی، آقا نجفی، آقا سید محمدباقر درچه ای، آقا شیخ مرتضی ریزی و آقا شیخ ابوالفضل ریزی تحصیل نموده و پس از طی مدارج عالی حوزوی و کسب جایگاه متعالی علمی در جرگة وعاظ معروف اصفهان درآمده است. سید محمدعلی مبارکه ای در مورد وی می نویسد: « در کسب فنون ادبیات و تحصیل حکمت و عرفان سالها در خدمت جهانگیرخان و مولی محمد کاشانی بسی رنج برده و از مراتب عرفان و سیر و سلوک انسانیت بهرة کافی داشت». در کتاب « رجال اصفهان » در مورد ایشان می خوانیم که از « وعاظ معروف اصفهان بود. در مراتب علمی بر اغلب معاصرین خود مقدم بود. اغلب منبر ایشان دارای مواعظ شافیه و نصایح کافیه بود».
سید مصلح الدین مهدوی می نویسد: « منابرش مشتمل بر مواعظ کافیه، از حدیث و اخبار و شامل نصایح و اندرز بود و چون خود بدانچه که می گفت معتقد و عامل بود، مواعظ او بیشتر در شنوندگان تأثیر می نمود». از آثار گران بهای این شخصیت می توان به چندین مجلد کتاب در حکمت و اخلاق و شرح احادیث و اخبار و تفسیر آیات قرآن مجید اشاره نمود که به صورت مجالس و منابر به نام « شمس طالعه» تألیف نموده و نسخه های خطی ای از آن در کتابخانه های اصفهان موجود است و همچنین چندین مجلد کتاب دیگر به نام « جواهر الحکم» دارد.
رضا شمس زرین( شمس ریزی) متخلص به « شمس» یکی از فرزندان این عالم بزرگوار است که دو مجموعة شعر به نام «راهیان عشق» با مضمون عشق به پروردگار از خود به یادگار گذاشته است.
سرانجام وی در هفتم شوال 1356ق دعوت حق را لبیک گفت و به سرای باقی شتافت و در تخت فولاد در بیرون بقعة تکیة ریزی مدفون گردید.

مشروح زندگی نامه
از منبریان معروف اصفهان فرزند عبدالحسین بن خلیل در حدود سال1288ق در روستای ریز متولد شد. مادرش دختر مولی عبدالوهاب ریزی و خواهر شیخ مرتضی ریزی بوده که پس از کسب فیوضات از جانب خانوادة مادری و طی مراحل مقدماتی تحصیلات حوزوی در خدمت جمع زیادی از علما و فضلای حوزة اصفهان مانند آقا سید محمود کلیشادی، آقا نجفی، آقا سید محمدباقر درچه ای، آقا شیخ مرتضی ریزی و آقا شیخ ابوالفضل ریزی تحصیل نموده و پس از طی مدارج عالی حوزوی و کسب جایگاه متعالی علمی در جرگة وعاظ معروف اصفهان درآمده است. سید محمدعلی مبارکه ای در مورد وی می نویسد: « در کسب فنون ادبیات و تحصیل حکمت و عرفان سالها در خدمت جهانگیرخان و مولی محمد کاشانی بسی رنج برده و از مراتب عرفان و سیر و سلوک انسانیت بهرة کافی داشت». در کتاب « رجال اصفهان » در مورد ایشان می خوانیم که از « وعاظ معروف اصفهان بود. در مراتب علمی بر اغلب معاصرین خود مقدم بود. اغلب منبر ایشان دارای مواعظ شافیه و نصایح کافیه بود».
سید مصلح الدین مهدوی می نویسد: « منابرش مشتمل بر مواعظ کافیه، از حدیث و اخبار و شامل نصایح و اندرز بود و چون خود بدانچه که می گفت معتقد و عامل بود، مواعظ او بیشتر در شنوندگان تأثیر می نمود». از آثار گران بهای این شخصیت می توان به چندین مجلد کتاب در حکمت و اخلاق و شرح احادیث و اخبار و تفسیر آیات قرآن مجید اشاره نمود که به صورت مجالس و منابر به نام « شمس طالعه» تألیف نموده و نسخه های خطی ای از آن در کتابخانه های اصفهان موجود است و همچنین چندین مجلد کتاب دیگر به نام « جواهر الحکم» دارد.
رضا شمس زرین( شمس ریزی) متخلص به « شمس» یکی از فرزندان این عالم بزرگوار است که دو مجموعة شعر به نام «راهیان عشق» با مضمون عشق به پروردگار از خود به یادگار گذاشته است.
سرانجام وی در هفتم شوال 1356ق دعوت حق را لبیک گفت و به سرای باقی شتافت و در تخت فولاد در بیرون بقعة تکیة ریزی مدفون گردید.