یدالله شوقی

یدالله شوقی

شهرت :

کهرانی
تاریخ وفات :
1358/12/13
مزار :
تکیه فیض
زمینه فعالیت :
شاعر
فرزند اسدالله معروف به کهرانی در سال 1299ش در اصفهان به دنیا آمد. در دوران جوانی با استاد محمدحسین صغیراصفهانی آشنا شد و دست باطن به تهذیب اخلاق و تزکیة نفسش کشاند و نهال املش از برکت فیوضات این استاد بزرگ، پر برگ و شکوفه شد و تحت تربیت وی مراتب عرفان و سلوک را پیمود و ضمیر پاکش به محبت ائمة اطهار (علیهم السّلام) منور گشت و به سرودن اشعار نغز در مورد ائمة اطهار (علیهم السّلام) موفق گردید. وی در اشعارش «شوقی» تخلص می نمود. شوقی از کمال اشتیاق به علی و آل علی (علیهم السّلام) خود را به این تخلص نامیده و انسانی با ادب و دوستار اهل بیت بود.
از آثارش کتاب« گلبن ولایت» شامل قصاید و غزلیات وی که دو بار به چاپ رسیده است.
سرانجام شاعر عارف یدالله شوقی در 13 اسفند سال 1358ش فوت شد و پیکرش در تکیة فیض به خاک سپردند.

مشروح زندگی نامه
فرزند اسدالله معروف به کهرانی در سال 1299ش در اصفهان به دنیا آمد. در دوران جوانی با استاد محمدحسین صغیراصفهانی آشنا شد و دست باطن به تهذیب اخلاق و تزکیة نفسش کشاند و نهال املش از برکت فیوضات این استاد بزرگ، پر برگ و شکوفه شد و تحت تربیت وی مراتب عرفان و سلوک را پیمود و ضمیر پاکش به محبت ائمة اطهار (علیهم السّلام) منور گشت و به سرودن اشعار نغز در مورد ائمة اطهار (علیهم السّلام) موفق گردید. وی در اشعارش «شوقی» تخلص می نمود. شوقی از کمال اشتیاق به علی و آل علی (علیهم السّلام) خود را به این تخلص نامیده و انسانی با ادب و دوستار اهل بیت بود.
از آثارش کتاب« گلبن ولایت» شامل قصاید و غزلیات وی که دو بار به چاپ رسیده است.
سرانجام شاعر عارف یدالله شوقی در 13 اسفند سال 1358ش فوت شد و پیکرش در تکیة فیض به خاک سپردند.