سید محمدهادی صدرالعلماء

سید محمدهادی صدرالعلماء

شهرت :

سید محمدهادی صدرالعلما
تاریخ وفات :
5/01/1361
مزار :
تکیه صدر
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
عالم فاضل و از متنفذان اصفهان، فرزند سید عبدالوهاب صدرالعلما است.
سید محمدهادی مانند پدر از علمای متنفذ شهر محسوب می شد. سال ها مصدر امور شرعی در محلة شمس آباد بوده و قدرت و نفوذ زیادی داشته و نزد عموم طبقات مورد احترام بود. وی پس از فوت پدرش به صدرالعلماء معروف گشت و به ترویج و تبلیغ دین پرداخت. دوران حیاتش مصادف با سختگیری های استبداد رضاخانی بود و به همین جهت از سوی مأموران حکومتی مورد آزار و اذیت واقع گردید. در قضیة اعتراض حاج آقا نورالله نجفی به قانون نظام وظیفه اجباری که علمای بسیاری از شهر اصفهان جهت همراهی با وی به قم مهاجرت کردند، وی نیز از علمای مهاجر و متحصن در قم بود که به همراه خانواده اش جهت حمایت از حاج آقا نورالله نجفی به این اقدام مبادرت ورزید. وی مدتی نیز نمایندة روحانیت در نظام وظیفه عمومی بود.
به لحاظ خصوصیات اخلاقی وی فردی گشاده دست و دستگیر فقرا و مستمندان بود. پای بندی و علاقه زیاد به برپایی مجالس روضه خوانی و منابر پر رونق و سودمند وی مورد توجه قاطبه مردم اصفهان بود. حاج زرگر باشی از دوستان و همراهان آیت الله صدرالعلماء در برپایی مجالس روضه خوانی بود که پس از فوت صدرالعلماء این سنت را ادامه داد.
از یادگارها و باقیات و صالحات ایشان بنای مسجدی در محله شمس آباد به نام خود ایشان( مسجد صدرالعلماء) می باشد که خود در آنجا به اقامه نماز جماعت می پرداخت. پس از فوت ایشان آیت الله مهدوی به جای ایشان در آن مسجد به امامت جماعت پرداخت.
وی با خانواده ای روحانی وصلت نمود و همسرش نوادة عالم فقیه، ملا محمدباقر فشارکی صاحب کتاب « عنوان الکلام» بود.
سرانجام این عالم فاضل در 5محرم1361ق در سن حدود 75 سالگی درگذشت و در آرامگاه خانوادگی صدرالعلماء جنب تکیه خوانساری در کنار پدر خویش به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
عالم فاضل و از متنفذان اصفهان، فرزند سید عبدالوهاب صدرالعلما است. نسب ایشان به امام زین العابدین، علیه السلام، منتهی می-گردد.
سید محمدهادی مانند پدر از علمای متنفذ شهر محسوب می شد. سال ها مصدر امور شرعی در محلة شمس آباد بوده و قدرت و نفوذ زیادی داشته و نزد عموم طبقات مورد احترام بود. وی پس از فوت پدرش به صدرالعلماء معروف گشت و به ترویج و تبلیغ دین پرداخت. دوران حیاتش مصادف با سختگیری های استبداد رضاخانی بود و به همین جهت از سوی مأموران حکومتی مورد آزار و اذیت واقع گردید. در قضیة اعتراض حاج آقا نورالله نجفی به قانون نظام وظیفه اجباری که علمای بسیاری از شهر اصفهان جهت همراهی با وی به قم مهاجرت کردند، وی نیز از علمای مهاجر و متحصن در قم بود که به همراه خانواده اش جهت حمایت از حاج آقا نورالله نجفی به این اقدام مبادرت ورزید. وی مدتی نیز نمایندة روحانیت در نظام وظیفه عمومی بود.
به لحاظ خصوصیات اخلاقی وی فردی گشاده دست و دستگیر فقرا و مستمندان بود. پای بندی و علاقه زیاد به برپایی مجالس روضه خوانی و منابر پر رونق و سودمند وی مورد توجه قاطبه مردم اصفهان بود. حاج زرگر باشی از دوستان و همراهان آیت الله صدرالعلماء در برپایی مجالس روضه خوانی بود که پس از فوت صدرالعلماء این سنت را ادامه داد.
از یادگارها و باقیات و صالحات ایشان بنای مسجدی در محله شمس آباد به نام خود ایشان( مسجد صدرالعلماء) می باشد که خود در آنجا به اقامه نماز جماعت می پرداخت. پس از فوت ایشان آیت الله مهدوی به جای ایشان در آن مسجد به امامت جماعت پرداخت.
وی با خانواده ای روحانی وصلت نمود و همسرش نوادة عالم فقیه، ملا محمدباقر فشارکی صاحب کتاب « عنوان الکلام» بود. از ایشان صاحب پنج فرزند گردید: آقا رضا صدرهاشمی ملقب به « صدرالعلماء»؛ آقا میرزا هاشم صدرهاشمی؛ سید محمد صدر هاشمی محقق و نویسنده و روزنامه نگار برجسته؛ علویه زینت همسر عالم جلیل آیت الله العظمی مجدالعلماء نجفی؛ علویه اقدس آقا همسر حاج مهدی جعفری فرزند عالم فاضل جلیل القدر ملاذالاسلام.
سرانجام این عالم فاضل در 5محرم1361ق در سن حدود 75 سالگی درگذشت و در آرامگاه خانوادگی صدرالعلماء جنب تکیه خوانساری در کنار پدر خویش به خاک سپرده شد.