حاج مهدی خان صفدرزاده حقیقی

حاج مهدی خان صفدرزاده حقیقی

شهرت :

صفدرزاده حقیقی
تاریخ وفات :
10/05/1347
مزار :
تکیه ملا محمد لطیف خواجویی
زمینه فعالیت :
هنرمند
یکی از بزرگان صنعت فرش
فرزند صفدرخان در سال1270ش در خانواده ای مذهبی متولد شد. حاج مهدی خان پس از گذران دوران کودکی از سن 12 سالگی پا به کارگاه قالیبافی گذاشت و این هنر ارزشمند را نزد اساتیدی همچون استاد عبدالصمد اسلمی، استاد عبدالمطلب شورشی و استاد عبدالرحیم خان شورشی فرا گرفت. با استعداد درخشانی که در فراگیری و بافت فرش از خود نشان داد، به سرعت پله های ترقی را در زمینة بافت فرش پیمود و به گونه ای که در سال 1318ش «استاد مهدی خان» به عنوان یکی از بزرگان صنعت فرش شهرت بسیار یافت.
حاج مهدی خان در ابتدای کار با برپا کردن چند دستگاه قالی در منزل خویش به اتفاق اعضای خانواده به بافت قالی مشغول گردید و پس از مدتی با احداث کارگاه قالیبافی در خیابان تلفن خانه در اصفهان و به کارگیری بافندة مرد، به بسط حرفة خویش پرداخت. از همان ابتدای کار بازرگانان بنام فرش همچون عبدالرحیم امامی و حقایق با مهدی خان آشنا شده و کلیة سفارشات خویش را از کارگاه وی تأمین می کردند که این امر تأثیر بسزایی در توسعة فعالیت حاج مهدی خان صفدرزاده گذاشت. از مشخصه های بارز فرش های ایشان که نزد تجار داخلی و خارجی شناخته شده بود، استفاده از رنگ های گیاهی بود که وی در فرش های خویش مورد استفاده قرار می داد. حدود سال 1305 به دعوت صلیب سرخ بین المللی و کنسول فرانسه در اصفهان اقدام به احداث کارگاهی جهت آموزش قالیبافی به اقلیت کلیمی ساکن اصفهان واقع در میدان نقش جهان نمود که بسیاری از تجار فرش خیابان فردوسی تهران از کارآموزان این کارگاه بوده اند. استاد مهدی خان در راستای ارتقای طرح نقشه های فرش با استادان بنام نقاشی همچون مصورالملکی و غلامرضا فرشچیان و مینیاتوریست معروف استاد حاج میرزا آقا امامی در ارتباط بود. وی انسانی والا و فروتن بود. هیچگاه فرش های خود را به نام خود نمی-بافت و در انجام کارهای خیر و کمک به کارگران کارگاهش به صورت مخفیانه شرکت می کرد.
حاج مهدی خان در 10 مرداد 1347ش وفات یافت و در تکیة سید محمد لطیف خواجویی به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند صفدرخان در سال1270ش در خانواده ای مذهبی متولد شد. پدرش کشاورز بود و در محلة جلوخان میدان نقش جهان سکونت داشت. حاج مهدی خان پس از گذران دوران کودکی از سن 12 سالگی پا به کارگاه قالیبافی گذاشت و این هنر ارزشمند را نزد اساتیدی همچون استاد عبدالصمد اسلمی، استاد عبدالمطلب شورشی و استاد عبدالرحیم خان شورشی فرا گرفت. با استعداد درخشانی که در فراگیری و بافت فرش از خود نشان داد، به سرعت پله های ترقی را در زمینة بافت فرش پیمود و به گونه ای که در سال 1318ش «استاد مهدی خان» به عنوان یکی از بزرگان صنعت فرش شهرت بسیار یافت.
حاج مهدی خان در ابتدای کار با برپا کردن چند دستگاه قالی در منزل خویش به اتفاق اعضای خانواده به بافت قالی مشغول گردید و پس از مدتی با احداث کارگاه قالیبافی در خیابان تلفن خانه در اصفهان و به کارگیری بافندة مرد، به بسط حرفة خویش پرداخت. از همان ابتدای کار بازرگانان بنام فرش همچون عبدالرحیم امامی و حقایق با مهدی خان آشنا شده و کلیة سفارشات خویش را از کارگاه وی تأمین می کردند که این امر تأثیر بسزایی در توسعة فعالیت حاج مهدی خان صفدرزاده گذاشت. از مشخصه های بارز فرش های ایشان که نزد تجار داخلی و خارجی شناخته شده بود، استفاده از رنگ های گیاهی بود که وی در فرش های خویش مورد استفاده قرار می داد. حدود سال 1305 به دعوت صلیب سرخ بین المللی و کنسول فرانسه در اصفهان اقدام به احداث کارگاهی جهت آموزش قالیبافی به اقلیت کلیمی ساکن اصفهان واقع در میدان نقش جهان نمود که بسیاری از تجار فرش خیابان فردوسی تهران از کارآموزان این کارگاه بوده اند. استاد مهدی خان در راستای ارتقای طرح نقشه های فرش با استادان بنام نقاشی همچون مصورالملکی و غلامرضا فرشچیان و مینیاتوریست معروف استاد حاج میرزا آقا امامی در ارتباط بود. وی انسانی والا و فروتن بود. هیچگاه فرش های خود را به نام خود نمی-بافت و در انجام کارهای خیر و کمک به کارگران کارگاهش به صورت مخفیانه شرکت می کرد.
حاج مهدی خان صفدرزاده حقیقی بر اثر سکته در 10 مرداد 1347ش وفات یافت و در تکیة سید محمد لطیف خواجویی به خاک سپرده شد.
فرزند استاد مهدی خان، استاد غلامعلی خان بنیانگذار قالیبافی در هنرهای زیبای اصفهان و از بزرگان هنر فرش بوده که از نمونه کارهای هنری ایشان که با همکاری استاد عیسی بهادری در هنرستان اصفهان بافته شده، می توان به قالیچة معروف شکار، چرخ بشریت و مجلس شورای ملی اشاره کرد. از دیگر فرزندان وی استاد حاج یدالله، حاج فیض اله و حاج نصراله می باشند که همانند فرزند ارشد ادامه دهندة راه پدر بوده اند.
از آثار حاج یدالله خان می توان به فرش های معروف هفت شهر عشق اهدایی به آستان مقدس امام هشتم و قالی ثارالله و خانه کعبه اشاره نمود. از آثارحاج فیض اله تابلوهای بسیار نفیس آثار تاریخی میدان نقش جهان، مسجد وکیل، مدرسه چهارباغ، مناره مسجد امام و تعداد زیاد دیگری را می توان نام برد.