سید عباس صفی دهکردی

سید عباس صفی دهکردی

شهرت :

صفی دهکردی
تاریخ وفات :
1352/01/01
مزار :
تکیه سیدالعراقین
زمینه فعالیت :
مدرس,عالم فاضل
فرزند آقا سید علی، متولد 1261ش در شهرکرد، عالم فاضل و مدرس حوزه علمیه، از شاگردان آخوند کاشی، جهانگیرخان قشقایی و شیخ عبدالحسین محلاتی است. وی در مدرسه جده بزرگ به تدریس اشتغال داشته، مردی بسیار وارسته، متواضع و ساده زیست واهل مطالعه بوده است. وی در دوم ذیقعده 1394ق/ 1352ش رحلت نمود. فرزندش سید فضل الله صفا، در رشته حقوق فارغ التحصیل شده و سال ها در تهران مشغول تدریس و ریاست دارالفنون را داشته است. وی در 24 شعبان 1401ق/ 1360ش فوت و در کنار پدرش به خاک سپرده شد.
مشروح زندگی نامه
عالم فاضل و مدرس جلیل. در سال 1304ق (1261ش) در روستاى اشکفتک در پنج کیلومترى شهرکرد متولد شد.
به نوشتة سید کریم نیکزاد: « طبق اسناد و مدارکى که دکتر سید رضا صفا در اختیار داشته: در دورة زمامدارى رستم بیک آق قویونلو، میر سید محمد از سادات و علماى آذربایجان به منطقة مرکزى آمده و طبق فرمان شاه اسماعیل اول، به منصب شیخ الاسلامى منطقة بختیارى و قشقایى و بویراحمدى منصوب شده و اولاد و احفاد او در این مناطق به ترویج مذهب تشیع پرداخته و بسیارى از امام زاده هاى موجود در این مناطق از اولاد سید محمد مى باشند. در اوایل سلطنت فتحعلى شاه قاجار، سید محمد تقى از نسل سید محمد به این آبادى آمده و ساکن شده و صاحب شش فرزند گردیده، از جمله: « 1. سید محمد تقى از علماى بزرگ چهار محال که قبرش در گورستان بالاى این روستا واقع شده و زیارتگاه عمومى است؛ 2. آقا سید محمد، پدر سید محمد رضا بختیارى؛ 3 . آقا سید على که مزارش نزدیک قبر برادرش سید محمد تقى قرار دارد».
آیت الله حاج سید عباس صفى فرزند آقا سید على است. صفى تحصیلات مقدماتى را در زادگاه خود نزد عموى بزرگوارش انجام داد. سپس در شهرکرد از محضر درس شهید آقا جلال الدین بت شکن و سایر اساتید محل استفاده کرد و آن گاه به اصفهان مهاجرت نمود و نزد اساتید و آیات عظام ذیل به تحصیل سطوح عالى و خارج فقه و اصول و حکمت پرداخت: جهانگیر خان قشقایى؛ آخوند ملا محمد کاشانى؛ شیخ عبدالحسین محلاتى؛ سید ابوالقاسم دهکردى؛ سید محمد باقر درچه اى و شیخ محمدرضا نجفی. وى در طب قدیم نیز از محضر طبیب نامدار میرزا محمد باقر حکیم باشى بهره برد و خود عالمى جامع و فاضلى کامل گردید.
صفى دهکردی با آیت الله العظمى حاج سید حسین بروجردى که آن زمان در اصفهان و مدرسه جده بزرگ حجره داشته اند هم درس و هم مباحثه بوده است. از دیگر دوستان و همدرسان ایشان مى توان به حاج آقا رحیم ارباب، حاج میرزا على آقا شیرازى، شیخ محمد حسن عالم نجف آبادى و سید محمد رضا خراسانى اشاره کرد. وی در مسجد یزدآباد و مسجد کرمانی اقامه جماعت می نمود.
سید عباس صفى مدتى نیز در شهرهاى مقدس قم و نجف اشرف سکونت کرد و سپس به اصفهان مراجعت کرد و با همکارى میر محمد صادق مدرس خاتون آبادى بنیان حوزه علمیه را در مدرسه جده بزرگ اصفهان بنا نهاد و تا پایان عمر سرپرستى آن را عهده دار بود و به مدت پنجاه سال در این مدرسه به تدریس دروس فقه و اصول و کلام و فلسفه و رجال و درایه پرداخت.
تعدادى از فضلا از درس او بهره مى بردند. از آن جمله: شیخ ابراهیم امینى (درس رسائل)؛ سید جعفر آیت میردامادى (درس رسائل)؛ شیخ احمد روحانى شیخ الاسلام؛ شیخ رمضانعلى املایى؛ شیخ غلامحسین تسلیمى رهنانى (رجال و درایه)؛ شهید مظلوم دکتر سید محمد حسینى بهشتى و شیخ محمد حسین رشتى را می توان ذکر کرد. او مردی بسیار وارسته و متواضع و ساده زیست و فاضل و متتبع و مطلع و اهل مطالعه در کتب و رسائل مختلف بود و کتابخانة مشتمل بر کتب خطی مرغوب داشت.
صفى دهکردی در ذیقعده 1394ق (1352ش) در سن 91 سالگى وفات یافت و در صحن تکیة سید العراقین مدفون شد. وى داماد سید محمد منجمى از واعظان محترم اصفهان بود.
از وی چهار فرزند پسر و پنج دختر باقى ماند که دو تن از آنان به نام هاى سید مهدى و دکتر سید فضل الله صفا در جوار او مدفون اند.