میرزا احمد عمادالواعظین

میرزا احمد عمادالواعظین

شهرت :

میرزا احمد عمادالواعظین
تاریخ وفات :
1343/01/01
مزار :
تکیه آباده ای
زمینه فعالیت :
عالم فاضل,خطیب و واعظ
فرزند ملامحمدحسین، متولد 1298ق، عالم فاضل، واعظ و خطیب ادیب، از شاگردان ملا محمدحسین کرمانی و آخوند گزی است. در ادبیات، فقه، اصول و تفسیر و حدیث سرآمد بود و با داشتن حافظه قوی و تبحر در فن حدیث، از وعاظ و خطبای مشهور اصفهان بود. وی در 3 جمادی الثانی 1383ق در مجلس عزای حضرت زهرا(س) درگذشت.
مشروح زندگی نامه
فرزند ملا محمدحسین بن ملا یوسف کربکندی. عالم فاضل، واعظ عامل و خطیب ادیب از بزرگان اهل منبر در اصفهان است. وی در ربیع الاول 1298ق/ 1255ش در اصفهان در محلة نیم آور دیده به جهان گشود.
تحصیلات، احوال و اوصاف اخلاقی؛ در همان ایام جوانی به تحصیل علم در حوزه اصفهان و مدرسه نیم آور پرداخت و از محضر علما و مدرسان طراز اول اصفهان بهره های علمی بسیار برد. از استادان او می توان به حضرات آیات: ملا محمدحسین کرمانی، آخوند گزی، سید محمود کلیشادی، سید مهدی نحوی، حاج آقا منیرالدین بروجردی و آخوند ملا محمدحسین فشارکی اشاره کرد .
میرزا احمد در ادبیات، فقه، اصول، تفسیر و حدیث، مسلط بود و با داشتن حافظه قوی و تبحر در فن حدیث، از وعاظ و خطبای مشهور اصفهان بود. از آن جا که مانند پدر و نیاکانش زندگی خود را از طریق کار زراعت اداره می کرد، در فن منبر و موعظه از مشاهیر شهر و در زمره روحانیان محترم و مجلل به شمار می رفت و خدمت خود را از روی صمیمیت و حقیقت انجام می داده است. در تمام عمر با ارادت تمام و راستی و اخلاص، مردم را به سوی مبدأ و معاد از طریق خاندان آل محمد (ص) ارشاد می نمود. مشعل هدایت و ارشاد را به دست گرفته و ترویج شعایر دین و تبلیغ احادیث شرع مبین می نمود.
مناعت طبع، عزت نفس، قناعت و بردباری در زندگی و ارادت به آستان اهل بیت(ع) و صرف اکثر اوقات خود به مطالعه از صفات برجسته این واعظ متعظ بود. روح صفا و وفا و حسن سیرت و سلوک وی زبانزد عام و خاص بود و همین امر موجب شد تا علاقه یکی از تجار سرشناس اصفهان که از خاندان شیخ بهایی بود به سوی او جلب گشته و میرزا احمد با دختر بافضیلت او ازدواج نماید. از میرزا حسین عمادزاده نقل است که دولت آبادی از شخصیت های نافذ و از دوستان خاص عمادالواعظین و متصدی صدور اجازه دفاتر اسناد ازدواج و طلاق مکرر به میرزا احمد پیشنهاد و حتی اصرار به گرفتن دفتر ازدواج و طلاق می داد ولی ایشان با وجود نیاز مالی، هرگونه ارتباط مادی با دولت و قدرت را منافات با خدمتگزاری به آستان امام حسین علیه السلام می دانست و امتناع می ورزید .
معلم حبیب آبادی در اجازه به حسین عمادزاده از پدرش میرزا احمد چنین یاد می کند: «العالم الواعظ الامجد الحاج میرزا احمد سلمه الله تعالی ابن الواعظ الحافظ الداری الاخوند الملا حسین الکربکندی البرخواری المعروف فی عصره بعماد الواعظین». شیخ محمدحسین ذوعلم فشارکی نیز میرزا احمد را چنین توصیف کرده است: «العالم العامل المجدالواعظ الفاصح الصالح المسدد الحبر المعتمد المولی الامجد الحاج میرزا احمد عمادالواعظین من اعاظم خدام ائمه الطاهرین». آیت الله حاج شیخ مرتضی اردکانی از فقیهان نام آور حوزه اصفهان در وصف میرزا احمدعماد الواعظین خطاب به نواده اش دکتر غلامحسین عمادزاده فرموده بود: «جد شما معنای مکر را نمی فهمید». حاج شیخ محمود مفید نیز از او به « مولانا الصالح التقی و الحبر الالمعی مروج الشریعه الغراء و المعدود من جمله الوعاظ» و حاج میرزا محمد طبیب زاده به «مولانا مروج الشریعه الغرا و المعدود فی عداد اعاظم خدمة خانس آل الکساء السند الممجد الامجد مولانا الحاج میرزا احمد العماد» یاد کرده اند.
گفتنی است که حاج میرزا احمد عمادالواعظین یک سفر به مکه و چهار سفر به کربلا و شش سفر به مشهد رضوی داشته است.
وفات و مدفن: میرزا احمد در روز سوم جمادی الثانی، سالروز وفات حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) در مجلس تعزیه و تذکری که به نام آن بانو در منزل فرزندش در اصفهان تشکیل شده بود و جمعی از طبقات مختلف حاضر بودند، با سایر وعاظ و روضه خوان ها همکاری در توسل نموده و بیش از بیست دقیقه با حال ضعف در مدح و منقبت بانوی دوسرا، احادیث متواتری را نقل و مراثی و مدایح خوانده و با گریه و توسل و دعا منبر خود را خاتمه می دهد. پس از چند دقیقه که از جای خود حرکت کرده و از فراز منبر به پایین می آید، در اثر سکته به زمین افتاده و در حدود نود سالگی جان به جان آفرین تسلیم می کند. تاریخ وفات وی را روز جمعه سوم جمادی الثانی1383ق/1343ش و در برخی منابع به سال1384ق نوشته اند.
پیکر او را از مجلس روضه تا تخت فولاد بر سر دست تشییع و در مقبره حاجی آباده ای مجاور قبر پدرش، در قبری که قبلاً ساخته بودند، دفن کردند.
علمای اعلام و هیئت خطبا و وعاظ بالای قبر خطاب به او می گفتند هنیئاً لک که آقا وسرور ما اکنون پاسخ سلام و زیارت دائم تو را می دهند
اشعار زیر در سوک وفات وی بر روی سنگ قبرش نوشته شده است:
حاجی احمد واعظ شرع مبین
شیعة مولا امیرالمؤمنین
آن که یک عمر از ره صدق و صفا
بوده با اخلاص پرچم دار دین
عاقبت زین دار در هنگام وعظ
درگذشت و سال فوتش شد چنین
سوم ماه جمادی الثانیه
روز فوت دخت خیرالمرسلین
یکهزار و سیصد و هشتاد و چهار
رفت از دنیا عمادالواعظین
بازماندگان؛ از میرزا احمد سه فرزند پسر و سه دختر بجای مانده که دامادهای ایشان: 1. حاج محمدعلی نیلفروشان 2. میرزا مهدی نیلفروشان و 3.آیت الله حاج میرزا محمد مصطفوی روضاتی بوده اند.
پسران او: 1. استاد حاج میرزا حسین عمادزاده(1325ق-1411ق و1369ش) از نوابغ دانشمندان و نویسندگان بزرگ معاصر که نزد فقیهان، حکیمان و محدثان نام آور قرن چهاردهم در حوزه های علمیه اصفهان، قم، نجف و سایر شهرهای شیعه نشین درس خوانده و در مجموع از 50 نفر از علما و محدثان بزرگ اجازه روایت گرفت که از جمله آنان می توان به این بزرگان اشاره کرد. حضرات آیات عظام: طبیب زاده، شیخ علی مدرس یزدی، سید جلال روضاتی، جلال همایی، حکیم خراسانی، محمود مفید، اسدالله ایزدگشسب، سید محمدباقر ابطحی، محمدرضا خراسانی، میرزا رضا کلباسی، شیخ محمدحسین ذوعلم فشارکی، سید صدرالدین کوپایی، سید ابوالقاسم دهکردی، سید محمدعلی سدهی اصفهانی،میرزا محمدعلی معلم حبیب آبادی،سید محمدباقر حسینی صادقی، میرزا محمدصادق مدرس خاتون آبادی، سید علی مدرس نجف آبادی، میرزا احمد اصفهانی، میرزا علی آقا شیرازی، ملا حسن دولت آبادی، میرزا محمد کربکندی، شیخ آقا بزرگ تهرانی، سید ابوالحسن اصفهانی، سید شرف الدین عاملی، سید هبة الله شهرستانی، شیخ محمدحسین کاشف الغطاء، سید محمدحجت کوه کمره ای، شیخ عبدالکریم زنجانی، سید شهاب الدین مرعشی، حاج آقا حسن قمی، شیخ محمدرضا مظفر، شیخ محمدرضا جرقویه ای، شیح محمدصالح حائری مازندرانی، سید یونس اردبیلی، محمدمهدی موسوی کاظمینی و شیخ احمد امین انطاکی.
وی علاوه بر تدریس در دانشگاه، بیش از صد و سی عنوان تألیف و آثار سودمند در زمینه های گوناگون تاریخ، رجال، حدیث، تفسیر، کلام، حکمت و نیز ترجمه و شرح متون اسلامی دارد که از مهمترین آثار او می توان به « دائرة المعارف بزرگ رجال اسلام» در شرح احوال هزاران نفر از علمای اسلام از آغاز تا زمان حیات مؤلف اشاره کرد. وی در نیمه شب دوشنبه 6 ماه رمضان 1410ق/13 فروردین1369ش در یکی از بیمارستان های تهران از دنیا رفت و در شهر ری در محل ابن بابویه آرمید.
حاج آقا حسین عمادزاده دارای پنج پسر و دو دختر بود که در زمان حیات با مصیبت از دست دادن دو فرزندش: منوچهر و سعید مبتلا گشت. سه پسر دیگر وی:1. دکتر مرتضی عمادزاده و 2. دکتر مصطفی عمادزاده دارای دکترا در اقتصاد از فرانسه بوده و در دانشگاه های ایران به فعالیت-های آموزشی مشغول هستند و به مقام استادی رسیده اند. 3. دکتر مجتبی عمادزاده دارای دکترای حقوق بین الملل از فرانسه و استاد دانشگاه در همان کشور.
2. دومین پسر میرزا احمد، حاج میرزا علی عمادزاده که در ابتدای جوانی به تحصیل علم پرداخته و سپس به کسب و تجارت اشتغال ورزیده و در سال 1373ش رحلت و در قطعه26 باغ رضوان دفن شده است. از وی دو پسر و دو دختر باقی مانده است. پسر بزرگش دکتر کاظم عمادزاده دارای دکترای حقوق بین الملل از فرانسه و عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان است و پسر دیگر او کریم عمادزاده فارغ التحصیل فرانسه است.
3. حاج آقا رضا عمادزاده، متولد1342ق/1303ش، که از محضر شخصیت های نام آوری مانند حضرات آیات: حاج میرزا علی آقا شیرازی، حاج شیخ محمود مفید، حاج آقا صدرالدین کوپایی، میر سیدعلی مدرس نجف آبادی، حاج شیخ محمد طبیب زاده، حاج آقا رحیم ارباب، حاج شیخ مرتضی رشتی و حاج سید ابوالحسن مرتضوی اصفهانی بهره های فراوان برد و از ابتدای جوانی به کسب و کار نیز مشغول بود و با حاج شیخ محمدباقر صدیقین دوستی نزدیک داشته و با یکدیگر در کسب و تجارت همکاری داشتند.
حاج آقا رضا عمادزاده به تجارت و تولید فرش اشتغال داشت و خدمات سرشار دینی و مالی او زبانزد عام و خاص است. وی بنیانگذار حسینیه عمازادة اصفهان و متصدی چاپ نزدیک به هفتاد اثر از کتب و آثار سودمند و خود نیز نویسنده «اربعین حدیث»، «کشکول عمادزاده» و پاره ای مطالب سودمند دیگر است. وی در حسینیه عمادزاده در ایام عاشورا و سایر وفیات ائمه (ع) به اقامه مراسم سوگواری می پرداخت و مجلس جشن و سرور این حسینیه به مناسبت میلاد حضرت امام حسین علیه السلام در روز سوم شعبان هر سال در اصفهان کم نظیر است. وی منشورات حسینیه را به رایگان در اختیار اهل علم قرار می داد و کتابهای زیادی- بیش از یکصد جلد و از هر کدام بیش از دویست دوره- را خریداری و مجانی در اختیار طلاب و فضلا قرار داد.
حاج آقا رضا عمادزاده تمام عمر با برکت خود را در راه ترویج معارف مکتب تشیع و رسیدگی به شیعیان صرف نمود و سرانجام در جمادی الثانی 1420ق/ شهریور1378ش چشم از دنیا فرو بست و در حسینیه عمادزاده به خاک سپرده شد. در ماده تاریخ وفات او چنین سروده اند:
باصفهان بشنیدم صدای شیون و شین/که ناگهم خبر آمد مرا چنین از بین
ز لطف خمسة آل عبا کنون امروز/عمادزاده رضا آمده جنان حسین
حاصل ازدواج حاج آقا رضا عمادزاده با حاجیه خانم صدیقه فرشچیان- از شاگردان بانو امین اصفهانی- سه پسر و دو دختر به این شرح است:1. دکتر غلامحسین عمادزاده، عضو هیأت علمی گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی، متولد 1335ش. وی در حوزه های علمی اصفهان و تهران از محضر اساتیدی بزرگ در علوم منقول و معقول بهره برد که عبارتند از حضرات آیات: علی اکبر فقیه، سید جلال سدهی، سید مهدی مصطفوی، امیر آقای فلاورجانی، محمدباقر صدیقین، مجتبی لنکرانی، سیدرضا صدر، شیخ حسن اصطهباناتی، سید ابوالحسن مرتضوی، سید محمدرضا نوری، سید محمد نوری، شیخ محمدرضا جعفری و شیخ مرتضی اردکانی. آقای عمادزاده همچنین 15 سال از محضر فیلسوف متأله دکتر مهدی حائری یزدی بهره فراوان برد. از آثار مطبوع وی می توان به مقالاتی با موضوعات:«حسن و قبح عقلی»، «برهان صدیقین»، «نظریه حاجی سبزواری درباره وجود رابط»، «حدوث اسمی از نظر سبزواری»، «بررسی دیدگاه آقا حسین خوانساری به برخی از مبانی اصالت وجود» و نیز مقدمه های ایشان بر کتاب هایی مانند: «زندگانی امام جواد علیه السلام» و کتاب «مبداء و معاد» نوشته حاج حسین عمادزاده اشاره کرد 2. مهندس مهدی عمادزاده دارای مهندسی برق از دانشگاه تهران 3. محمد عمادزاده که به تولید فرش و ادامه شغل پدر اشتغال دارد 4. طاهره عمادزاده همسر حاج آقا مهدی کرباسی زاده 5. منصوره عمادزاده همسر مهندس مسعود کتابی.

داستانها

/داستانی جالب و کرامتی شگفت از امام حسین (ع) در سفر کربلا:/
مرحوم مغفور، آقای حاج آقا رضا عمادزاده، متوفّای أیّام فاطمّیۀ1420 قمری، در ماه صفر 1419، نقل نمود که مرحوم آیه الله فقیه أحمدآبادی و مرحوم عمادالواعظین و عدهّ ای از علاقمندان به امام حسین (ع)