شیخ اسدالله فاضل بیدآبادی

شیخ اسدالله فاضل بیدآبادی

شهرت :

فاضل بیدآبادی
تاریخ وفات :
20/11/1360
مزار :
تکیه بروجردی
زمینه فعالیت :
خطیب و واعظ
عالم جلیل، فرزند ملا محمد باقر بن ملا محمد رضا است. حاج فاضل بیدآبادى از شاگردان میرزا بدیع درب امامى؛ آقا سید محمد باقر درچه اى؛ آقا نجفی؛ حاج آقا نورالله نجفى؛ حاج شیخ محمد جواد بیدآبادى و سید مهدى نحوى بوده است.
وى که در خدمت آقایان مسجدشاهى بود از مخصوصان حاج میرزا عبدالحسین مسجدشاهى بوده و پس از فوت ایشان به خدمت آخوند شیخ محمد حسین فشارکى پیوسته و به امور شرعى و رسیدگى به اختلافات مردم مى پرداخته است.
این عالم زاهد در مدرسة میرزا مهدى(مسجد المهدى کنونى) در محلة بیدآباد امامت جماعت مى نمود. همچنین وى از جمله علماى مهاجر به قم به سال 1346ق بود که در اعتراض به قانون نظام اجبارى و برخى از قوانین دیگر و در اصل مخالفت با اساس سلطنت رضاخان انجام گرفت.
ملا اسدالله فاضل بیدآبادى همچنین در کنار شیخ عبدالحسین نجفى(حدود 1312- 1348ق) به داوری خصومات و رسیدگى به اختلافات مردمى مى پرداخت.
وى در شب جمعه 20 ذى القعده 1360ق وفات یافت و در تکیة بروجردی دفن گردید.

مشروح زندگی نامه
عالم جلیل، فرزند ملا محمد باقر بن ملا محمد رضا است. حاج فاضل بیدآبادى از شاگردان میرزا بدیع درب امامى؛ آقا سید محمد باقر درچه اى؛ آقا نجفی؛ حاج آقا نورالله نجفى؛ حاج شیخ محمد جواد بیدآبادى و سید مهدى نحوى بوده است.
وى که در خدمت آقایان مسجدشاهى بود از مخصوصان حاج میرزا عبدالحسین مسجدشاهى بوده و پس از فوت ایشان به خدمت آخوند شیخ محمد حسین فشارکى پیوسته و به امور شرعى و رسیدگى به اختلافات مردم مى پرداخته است.
سید مصلح الدین مهدوى در مورد وى چنین مى نویسد: « با وجودى که تمام معاصرینش به مقام احاطه و اجتهاد او اعتقاد داشتند وى خود را داخل در اجتماعات آنها نکرد و تا آخر عمر که قریب هفتاد و پنج سال بود، گوشة انزوا را از دست نداد و پس از وفات آقا شیخ احمد حسین آبادى بیدآبادى امامت مدرسة میرزا مهدى به عهدة ایشان نهاده شد».
این عالم زاهد در مدرسة میرزا مهدى(مسجد المهدى کنونى) در محلة بیدآباد امامت جماعت مى نمود. همچنین وى از جمله علماى مهاجر به قم به سال 1346ق بود که در اعتراض به قانون نظام اجبارى و برخى از قوانین دیگر و در اصل مخالفت با اساس سلطنت رضاخان انجام گرفت.
ملا اسدالله فاضل بیدآبادى همچنین در کنار شیخ عبدالحسین نجفى(حدود 1312- 1348ق) به داوری خصومات و رسیدگى به اختلافات مردمى مى پرداخت.
وى در شب جمعه 20 ذى القعده 1360ق وفات یافت و در تکیة بروجردی دفن گردید.