میرزا عباسعلی فایض اصفهانی

میرزا عباسعلی فایض اصفهانی

شهرت :

فایض اصفهانی- سهیلیان
تاریخ وفات :
1348/11/11
مزار :
تکیه بروجردی
زمینه فعالیت :
شاعر
فرزند ملا محمدعلی سهیلی، متولد 1308ق، فقیه عارف، ادیب شاعر، متخلص به «فایض»، از شاگردان محمدباقر درچه ای و سید علی نجف آبادی بود. وی به اقامه جماعت و تدریس پرداخته، مردی فاضل و ادیب و سخن شناس بود. در انجمن ادبی شیدا شرکت می کرد، و صاحب دیوان اشعار است. حاجیه خانم زارعی، یکی از شاگردان مجتهده سیده علویه حاجیه خانم امین نقل می کنند که: هر گاه من خدمت آیت الله فایض می رسیدم، مشغول مطالعه یا خواندن قرآن بودند و می فرمودند: بیا بنشین و یا برو، زیرا شما از سادات هستید و بی احترامی است که من نشسته و شما ایستاده باشید و بلند می شدند و به جابه جایی کتابها می پرداختند.
وی در 11 بهمن 1348ش به دیدار حق شتافت.

مشروح زندگی نامه
سهیلیان شمس آبادى، متخلص به فایض اصفهانى، فرزند محمدعلى به سال 1308ق در محله ى شمس آباد تیران و آهنگران اصفهان چشم به جهان گشود. پدر وى محمدعلى سهیلى نیز شاعرى خوش ذوق و گمنام بود و به شغل تجارت اشتغال داشت از اشعار او ترجیع بندى در زمینة شخصیت مولى على(علیه السلام) بوده که متأسفانه در دسترس نیست.
وى پس از گذراندن دوره کودکى وارد حوزة علمیه اصفهان شد و در مدارس چهارباغ، ملا عبدالله و جده اصفهان از محضر اساتیدى چون: آقا سید محمدباقر درچه اى ؛ آقا سید مهدى درچه اى؛ حکیم میرزا جهانگیرخان قشقایى؛ میر سید على نجف آبادى ؛ حاج آقا رحیم ارباب کسب فیض نموده و به درجة اجتهاد نائل گردید و در اکثر علوم حوزوى مانند ادبیات عرب و عجم، فقه، اصول، فلسفه، رجال، ریاضیات، منطق، عرفان و تاریخ تبحر پیدا کرد.
در زمینة ادبیات و شعر با بزرگانى همچون میرزا حبیب الله نیر و استاد جلال الدین همایى همنشین و مأنوس بود و با علما و دانشمندانى چون علامه حاج آقا رحیم ارباب، سید حسن میرجهانى، شیخ حیدرعلى محقق، استاد همایى، استاد میرزا على مشفقى، محمدحسین صغیر اصفهانى و میرزا حسن آتش ارتباط نزدیک داشته است.
فایض در دو مسجد صاحب الزمان بابلدشت و ام البنین شمس آباد تیران و آهنگران امامت جماعت مى نمود.
وی مدتى به امر تدریس در مسجد محل جماعت خود پرداخت که از جمله شاگردانش می توان به بانو حاجیه خانم صدیقه بیگم زارعى و مرتضی اشتری فرد اشاره کرد.
« سهیلیان مردى بود وارسته از دنیا گسسته و با خلوت دل در ملک استغنا نشسته، مردى بزرگ در خانة کوچک و در نهایت سادگى زندگى مى کرد به طورى که در اتاق نشیمن وى حتى یک فرش هم وجود نداشت. کمتر با مردم معاشرت داشت. بسیار کم حرف و اهل تقوى و دور از مادیات و ذخائر دنیوى بود. او که اهل انفاق بود، تمام زندگى خود را به رتق و فتق امور مردم مى پرداخت. از خصوصیات بارز این عالم فرزانه این بود که بر روى منبر رژیم ستمشاهى را مورد خطاب قرار مى داد و به افشاگرى این رژیم مى پرداخت؛ به طورى که حتى از طرف حکومت ممنوع المنبر گردیده بود».
سید مصلح الدین مهدوى در مورد وی می نویسد: «مردى فاضل و ادیب و سخن شناس مى باشد در اغلب انجمن هاى ادبى اصفهان خصوصاً انجمن مرحوم شیدا عضویت داشته و اکنون گاهى به انجمن ادبى کمال مى آید و از محترمین و اساتید شعرا انجمن است در مسجد محلة شمس آباد امامت و هم در آنجا مکتب دارى مى نماید. غزل را به سبک قدما نیکو مى سراید از حالات شعرا و ادباء قدیم و جدید اصفهان اطلاعات زیاد دارد، بین شعرا معاصراصفهان به استادى و تتبع درباره شعرا و دانشمندان معروف است».
از وی کتابى به نام «لمعات الحسینى» و «دیوان شعرى» به جا مانده که دیوان اشعار او شامل غزلیات، مراثى، قصاید و غیره در سال 1384ش به چاپ رسیده است. همچنین اشعارى از وى در کتاب «تذکرةالشعرا»، میرزا محمدعلى عارفچه و در کتاب «محرمنامه» به چاپ رسیده است.
فایض از محترمان و اعضاى انجمن هاى ادبى اصفهان از جمله انجمن ادبى شیدا، انجمن ادبى کمال، انجمن ادبى تبریز بوده و از شیوخ شعراى اصفهان به شمار مى آمد.
از نمونه اشعار عالی وی که در کتاب «محرمنامه» آمده، قصیده اى است پیرامون قیام امام حسین (علیه السلام) از مرگ معاویه تا حرکت کاروان کربلا به شام و بازگشت آنها به مدینه است.
از غزلیات اوست:
تنها به کمند سر زلفش دل ما نیست/آن کیست به عالم که در این دام بلا نیست
دین را مفروش از پی آبادی دنیا/در رهگذر سیل فنا جای بنا نیست
صد بار گر از خون جگر دیده بشوئیم/در دیدة ما بی گل روی تو صفا نیست
اندر همه اندام تو هرگز نتوان یافت/عیبی بجز از آنکه تو را مهر و وفا نیست
ما هر دو سیه روز و پریشان دل از آنیم/کان بخت بلندی که مرو راست مرا نیست
آن یک به حرم جوید آن یک به کلیسا/پرسید از این قوم که دلدار کجا نیست
عاجز شده فایض که بگوید به چه مانی/کاوصاف تو در حیز اندیشة ما نیست
سرانجام وی در 23 ذیقعده 1389ق/ 11 بهمن 1348ش به دیدار حق تعالى شتافت و پیکر پاکش را با تجلیل فراوان در سمت غربى تکیة بروجردی به خاک سپردند.
در وفات این عالم ربانى شعراى اصفهان اشعارى سروده اند که از آن جمله: استاد مرتضى اشترى فرد متخلص به «اشترى اصفهانى» از شاگردان وی، سید مرتضی مرتضوی و فضل الله اعتمادی اشاره کرد.

داستانها

/احترام به سادات:/
حاجیه خانم زارعی، یکی از شاگردان مجتهده سیّده علویّه حاجیه خانم امین نقل می کنند که: هر گاه من خدمت آیت الله فایض می رسیدم، مشغول مطالعه یا خواندن قرآن بودند و می فرمودند: بیا بنشین و یا برو، زیرا شما از سادات هستید و بی احترامی است