سیدمحمدصادق کتابفروش

سیدمحمدصادق کتابفروش

شهرت :

سیدمحمدصادق کتابفروش
تاریخ وفات :
11/08/1304
مزار :
تکیه سادات کتاب
زمینه فعالیت :
عالم فقیه
فرزند میر سیدمحمد، عالم ربانی و فقیه وارسته، از شاگردان شیخ محمدحسن صاحب جواهر و سید حجة الاسلام شفتی و داماد ایشان بوده است. وی اهل تهجد و عبادت، مطالعه و تدریس بوده، از شاگردانش آخوند گزی، سید ابوالحسن اصفهانی و میرزا حسن خان جابری انصاری است. از آثارش «شرح بر شرایع» است. وی در شعبان1304ق درگذشت
مشروح زندگی نامه
عالم ربانی و فقیه وارسته، فرزند میر سید محمد بن سید محمد علی بن هادی حسینی افطسی حسینی است که نسب آنان به جناب حسن الافطس ابن علی الاصغر بن الامام علی بن الحسین علیه السلام منتهی می شود.
پدرش سید محمد از علما و فضلای اصفهان بوده و کتاب های بسیاری را که بیشتر خطی است، در سال1280ق همراه با دو خانة بزرگ وقف نموده و سال ها پیش تعدادی از این کتاب ها توسط سید ابوالحسن کتابی به کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی واگذار گردیده است. سید محمد در اصفهان سطوح فقه تدریس می نمود و پس از فوت در نزدیک بقعة میرزا رفیعا به خاک سپرده شد
محمدد صادق در حدود سال1210ق در اصفهان به دنیا آمد و در محلة خواجو و مدتی در کوچة مسجد حکیم سکونت داشت و عمر خویش را به تحصیل و تدریس و مطالعه و تألیف گذرانید.
سید محمد صادق از شاگردان سید حجت الاسلام و داماد ایشان بوده است. پس از مدتی تحصیل در اصفهان به عتبات عالیات رفته، نزد شیخ محمد حسن صاحب جواهر و دیگران تحصیلات خود را به اتمام رسانید و سپس به اصفهان بازگشت.
ملا عبدالکریم گزی در اوصاف وی می نویسد: « از جمله فقهاء ممتازین اصفهان بودند و نزد علماء اصفهان به فقاهت معروف بودند و مرد گوشه گیر و مشغول تحصیل و مطالعه و تدریس و اهل تهجد و عبادت بودند. شاگردان ایشان در اصفهان فعلاً بسیارند. حقیر نیز در زمان سطح خواندن مدتی شرح لمعه خدمت ایشان می خواندم و نوشته جات خوب و متفرقه در فقه دارند».
همچنین سید علی جناب می نویسد: « فروع فقهیه را خوب حاضر داشت. درس شرح لمعة او را که صورتاً سطح بود و حقیقتاً خارجی پر تحقیق بود، بیشتر از علما به میمنت درک می کردند، حالت وارستگی داشت که بستگان او [...] که وضعیت اعیانیت داشتند او را مورد ملامت قرار می-دادند. ولی در او تأثیر نمی نمود[...] مواظبت به تهجد او، نه تنها به بستگانش سرایت داشت، بلکه همسایگان او هم در زمان حیات او شب بیدار شده بودند. زوجة او دختر سید رشتی نیز در مکارم اخلاق از دو طرف کسب کمال نموده بود».
وی مردی گوشه گیر و متهجد و متعبد بوده و از ریاست های ظاهری روحانی سخت گریزان بوده است. معاشرت او از خواص اهل علم و شاگردان تجاوز نمی کرده و از معاشرت با توده های مردم و اشراف و بزرگان سیاسی گریزان بوده است؛ از این رو مورد اقبال اهل دانش و فضیلت گشته و بزرگانی از خدمتش کسب علم و اخلاق کرده اند.
او سال ها به تدریس فقه و اصول مشغول بوده و خصوصاً شرح لمعه را با دقت و غور و تحقیق، تدریس می نموده است. از شاگردانش، برادرش آقا سید علی کتابفروش، میرزا حسن خان جابری انصاری، آخوند ملا عبدالکریم گزی، میرزا محمدباقر حکیم باشی، میرزا بدیع درب امامی، سید عبدالکریم بن محمدرضا حسینی لاهیجی و سید ابوالحسن اصفهانی را می شناسیم.
از تألیفات او کتب و رسائلی در فقه است. ملا عبدالکریم گزی می نویسد:« نوشته جات خوب متفرقه در فقه دارند». رسالة « شرح بر شرایع» از آثار اوست که در سال1235 یعنی در حدود سن23 سالگی شروع در تألیف آن نموده است. نسخة آن در کتابخانة آقا میرزا ابوالحسن کتابی موجود بوده است.
سید محمدصادق کتابفروش در روز پنجشنبه11 شعبان1304ق فوت و در بقعه ای مخصوص در کنار پدرش به نام تکیة سادات کتابفروش، نزدیک تکیة میرزا رفیعا، به خاک سپرده می شود. در قرن چهاردهم هجری پس از احداث فرودگاه قدیم تکیة سادات کتابفروش از بین می رود.