سیدعلی میرعلایی

سیدعلی میرعلایی

شهرت :

سیدعلی میرعلایی
تاریخ وفات :
1344/01/07
مزار :
تکیه شیخ مرتضی ریزی
زمینه فعالیت :
طبیب
فرزند حجت الاسلام حاج آقا حسین میرعلایی ، در سال 1289ش در اصفهان به دنیا آمد.
سید علی پس از تحصیل اولیه برای تحصیل در رشتة پزشکی راهی تهران شد و از اساتیدی همچون عباس مؤدب نفیسی و غلامرضا شیخ و سید حسن میرعلایی استفاده کرد و در رشتة پزشکی عمومی فارغ التحصیل شد. از همدرسان وی در این مدت فرج الله شفا، سیدکاظم ریاضی و مصطفی مصطفوی را می توان نام برد.
میرعلایی پس از بازگشت از تهران در خیابان طالقانی، کوچه زرگرباشی، مطبی دایر و به طبابت پرداخت. وی مدتی نیز به تحصیل علوم دینی پرداخت و از اساتیدش شیخ محمدعلی مدرس دزفولی را می توان نام برد که شرح لمعه را نزد این استاد فراگرفت. از کارهای نیک وی یکی این که برای خود حق ویزیت مشخص نکرده بود و از فقرا بابت مداوا، هزینه ای دریافت نمی کرد.
سید علی میرعلایی به زبانهای عربی و فرانسه تسلط داشت و از جمله فعالان جبهة ملی و از طرفداران دکتر مصدق بود؛ ولی ملاحظه کار و محتاط بود.
سمت های وی در طول دورة خدمت پزشکی او عبارتند از: پزشک درمانگاه شیخ بهایی، رئیس درمانگاه شیخ بهائی و معاون بهداشت استان را می توان برشمرد.
وی سرانجام در 23 ذیقعده 1384ق/ 7 فروردین 1344ش فوت و در تکیة ریزی و در کنار پدرش به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
میرعلایی، سید علی؛ فرزند حجت الاسلام حاج آقا حسین میرعلایی بن سید مرتضی، در سال 1289ش در اصفهان به دنیا آمد. پدرش از ائمة جماعت خورذوق، متوفی15 رجب 1373ق و مدفون در تکیة ریزی است.
فرزندش سید احمد میرعلایی می گوید: «پدربزرگِ پدری روحانی بود و پدربزرگِ مادری طبیب تحصیل کرده و تجددخواه، و این هر دو برادر بودند. پدربزرگِ مادری یک سال پس از تولدم در بحبوحة شیوع بیماری تیفوس در اصفهان تصمیم گرفت یک تنه و در غیاب پنی-سیلین به جنگ این بیماری رود [...]، خود به تیفوس مبتلا شد و هم این جنگ و هم زندگی را باخت. هم او بود که کتابخانه ای کوچک از کتابهای چاپ سنگی داشت و اسم مطب خود را بهبودستان گذاشته بود و بیرونی خانه را به نوعی دانشکدة کوچک بدل کرده بود و در آن طبیب مجاز تربیت می کرد. پس از او ادارة بهبودستان را پدرم به عهده گرفت. او نیز طبیب بود [...]. پدر بزرگ پدری، سیدی بلند قامت و بی نیاز که گاه می آمد و بر تربیت مذهبی ما نظارت می کرد [...] بیشترین چیزی که از او آموختیم مناعت طبع بود».
سید علی پس از تحصیل اولیه برای تحصیل در رشتة پزشکی راهی تهران شد و از اساتیدی همچون عباس مؤدب نفیسی و غلامرضا شیخ و سید حسن میرعلایی استفاده کرد و در رشتة پزشکی عمومی فارغ التحصیل شد. از همدرسان وی در این مدت فرج الله شفا، سیدکاظم ریاضی و مصطفی مصطفوی را می توان نام برد. پایان نامة دکتری وی با موضوع «اختلاف بین آفتاب زدگی و گرمازدگی» در سال1316-1317ش بوده است. میرعلایی پس از بازگشت از تهران در خیابان طالقانی، کوچه زرگرباشی، مطبی دایر و به طبابت پرداخت. وی مدتی نیز به تحصیل علوم دینی پرداخت و از اساتیدش شیخ محمدعلی مدرس دزفولی را می توان نام برد که شرح لمعه را نزد این استاد فراگرفت. از کارهای نیک وی یکی این که برای خود حق ویزیت مشخص نکرده بود و از فقرا بابت مداوا، هزینه ای دریافت نمی کرد.
سید علی میرعلایی به زبانهای عربی و فرانسه تسلط داشت و از جمله فعالان جبهة ملی و از طرفداران دکتر مصدق بود؛ ولی ملاحظه کار و محتاط بود.
سمت های وی در طول دورة خدمت پزشکی او عبارتند از: پزشک درمانگاه شیخ بهایی، رئیس درمانگاه شیخ بهائی و معاون بهداشت استان را می توان برشمرد.
وی سرانجام در 23 ذیقعده 1384ق/ 7 فروردین 1344ش فوت و در تکیة ریزی و در کنار پدرش به خاک سپرده شد.
از فرزندانش سید احمد میرعلایی، مترجم، نویسنده و ادیب و دانشمند در سال 1321ش در اصفهان متولد شد. از دانشگاه اصفهان لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی دریافت نمود. وی در انگلستان و فرانسه ادامه تحصیل داد و از دانشگاه سوربن فوق لیسانس ادبیات انگلیسی دریافت نمود.
او سالها به تدریس در دانشگاه های اصفهان مشغول بود و از مترجمان زبردست و توانای معاصر به شمار می رفت. از آثار ترجمه شدة وی: «از چشم غربی»؛ «باغ گذرگاه های هزار پیچ»؛ «خدای غرب»؛ «دربارة ادبیات» و غیره می باشد. سید احمد میرعلایی در اول آبان 1374ش فوت و در قبرستان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.