علی محمد نجار اعرابی

علی محمد نجار اعرابی

شهرت :

نجار اعرابی
تاریخ وفات :
14/08/1379
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
هنرمند
فرزند ملاباقر، یکی از هنرمندان درجه اول اصفهان در زمینة هنر نجاری بود. وی دارای تحصیلات قدیمه بود و همچنین به سه زبان عربی، روسی و ارمنی تسلط کامل داشت.
او صاحب خطی نیکو و حافظه ای عجیب بود. به طوری که اکثر دیوان شعرای بزرگ را از حفظ می خواند. حاج علی محمد در اصفهان، حوالی منزل خود واقع در محلة باغ نو (حوالی مسجد و محلة لنبان) مغازه ای دایر و به فعالیت پرداخت. اکثر مراجعه کنندگان به وی از بزرگان آن روز اصفهان از جمله اسماعیل مسعود (معتمدالدوله) و اکبر مسعود (صارم الدوله) بود و این آشنایی ها باعث شد که اسماعیل مسعود به یکی از دوستان نزدیک وی بدل شود.
او در حدود 7 سال در تهران فعالیت هنری داشت و بنا به دعوت مسؤولین وقت، پنجره های چوبی ظریف و نفیسی را برای یکی از کاخ های تهران، طرح و اجرا کرد. علی محمد مدتی نیز در خارج از کشور فعالیت و در روسیه و ارمنستان آثار ماندگاری از خود برجای گذاشت.
استاد حاج علی محمد نجار اعرابی، سرانجام در 14 شعبان1379ق، در سن قریب به 100 سالگی درگذشت و در قبرستان پشت مصلای تخت فولاد به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند ملاباقر، یکی از هنرمندان درجه اول اصفهان در زمینة هنر نجاری بود. وی دارای تحصیلات قدیمه بود و همچنین به سه زبان عربی، روسی و ارمنی تسلط کامل داشت.
او صاحب خطی نیکو و حافظه ای عجیب بود. به طوری که اکثر دیوان شعرای بزرگ را از حفظ می خواند. حاج علی محمد در اصفهان، حوالی منزل خود واقع در محلة باغ نو (حوالی مسجد و محلة لنبان) مغازه ای دایر و به فعالیت پرداخت. اکثر مراجعه کنندگان به وی از بزرگان آن روز اصفهان از جمله اسماعیل مسعود (معتمدالدوله) و اکبر مسعود (صارم الدوله) بود و این آشنایی ها باعث شد که اسماعیل مسعود به یکی از دوستان نزدیک وی بدل شود.
او در حدود 7 سال در تهران فعالیت هنری داشت و بنا به دعوت مسؤولین وقت، پنجره های چوبی ظریف و نفیسی را برای یکی از کاخ های تهران، طرح و اجرا کرد. علی محمد مدتی نیز در خارج از کشور فعالیت و در روسیه و ارمنستان آثار ماندگاری از خود برجای گذاشت.
استاد حاج علی محمد نجار اعرابی، سرانجام در 14 شعبان1379ق، در سن قریب به 100 سالگی درگذشت و در قبرستان پشت مصلای تخت فولاد به خاک سپرده شد.
فرزند وی استاد محمدباقر نیز یکی از هنرمندان درجه اول هنر نجاری بویژه در زمینه مشبک و منبت بود و از جمله آثار ماندگار وی می توان به ساخت پنجره های هنرستان هنرهای زیبای اصفهان، درهای منبت حرم امام رضا(ع) و پنجره های گنبد امامزادة زینبیه(ع) اشاره کرد. همچنین بنا به خواهش معتمدالدوله یک دست مبل کوچک نفیس و یک عدد میز با جعبه های رمزی که کسی جز صاحبش قادر به بازکردن آن نبود، برای صارم الدوله ساخت. وی متأسفانه در سنین جوانی و در حدود 27 سالگی، در زمان حیات پدرش 26 ربیع الثانی 1360ق فوت و در قبرستان پشت مصلی مدفون شد.
ناگفته نماند که برادر زن استاد علی محمد به ام حاج رحیم نیز یکی از هنرمندان نجار در زمینة خاتم بوده که از نمونه آثار وی می توان به خاتم کاری یکی از بخش های کاخ گلستان اشاره کرد. او نیز در همین تکیه مدفون است.