سید جلال نی داودی

سید جلال نی داودی

شهرت :

نی داودی
تاریخ وفات :
1352/09/13
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
موسیقی دان
فرزند سید نورالله باروت ساز، متولد 1277ش از مشاهیر هنر موسیقی دان و کما نچه نواز معاصر اصفهان است. از شاگردان نایب اسدالله، باقرخان کمانچه کش و غلامرضاخان سارنج است. سال ها در تماشاخانه ناصر فرهمند به ایفای نقش پرداخت و علاوه بر تسلط بر نواختن کمانچه از صدایی رسا و زیبا برخوردار بود. وی در 13 آذر1352ش فوت شد و در قبرستان مصلی تخت فولاد نزدیک مزار سید رحیم اصفهانی به خاک سپرده شد.
مشروح زندگی نامه
فرزند سید نورالله باروت ساز، یکی از برجسته ترین موسیقی دانان و کمانچه نوازان معاصر، در سال1277ش در اصفهان به دنیا آمد. پدرش باروت ساز و داروشناس و مخترع باروت سفید و آشنا به ساختن تفنگ و فشنگ و در علم تیراندازی بی نظیر و آشنا به علم موسیقی بوده و در جوانی به نواختن نی می پرداخته است. سید جلال در نوجوانی به موسیقی علاقمند شده و در این مورد می گوید: «دوازده ساله بودم که عشق به موسیقی در وجودم جوانه زد، تنها موسیقی را می شنیدم، از آن جز لذت چیزی نصیبم نمی شد. در عروسیهای بزرگ در قهوه خانه ها و هنگام رژه سربازان در میدان نقش جهان که توأم با موزیک بود! آنقدر به آن علاقه مند شده بودم که گاه دسته موزیک و سربازان را تا پادگان آنها همراهی می کردم. وسیلة موسیقی نداشتم[...]؛ ولی زبان که داشتم، آنقدر تمرین کرده بودم که از برخورد زبانم به سق دهان صدای تار می آفریدم[...] با نوعی حرکت حلقی دیگر با زبان نی زدن را نیز به خیال خود یادگرفته بودم».
وی در دورة جوانی به فراگرفتن ضرب پرداخت و تصنیف های عارف قزوینی را می خواند. به راهنمایی پدر به نزد نایب اسدالله که از دوستانش بود، رفت. سپس از محضر باقرخان کمانچه کش که از اساتید موسیقی ایران بود، در اصفهان استفاده نمود. پس از مدتی نواختن کمانچه را به خوبی آموخت، چنانکه سخت مورد تشویق اساتیدش قرار گرفت. از اساتیدش در این زمان غلامرضا خان سارنج را می توان نام برد که علم موسیقی را از او فرا گرفت.
نی داوودی در ادامه می گوید: «آنقدر کوششم در این راه افزایش یافت تا به مکتب استاد میرزاده عشقی راه یافتم، در آن زمان در عمارت طوقی خان که روبروی مدرسه چهارباغ فعلی قرار داشت، در سری نمایشات آهنگین سلسله ساسانیان هنرنمائی کردم و برنامه هایم مورد توجه فراوان قرار گرفت».
وی با میرزاده عشقی و عارف قزوینی آشنا شد و از آنها چیزهایی آموخته و در نمایشنامه های میرزاده عشقی نقش آفرینی می-نمود. در سال1324ش در تماشاخانة اصفهان به مدیریت ناصر فرهمند بازی می کرد و به واسطة بازی در نمایش تخت جمشید مورد تشویق قرار گرفت.
نی داوودی علاوه بر تسلط به نواختن کمانچه از صدایی رسا و زیبا برخوردار بود و در محافل مختلف به هنرنمایی می پرداخت و با هنرمندان برجستة معاصر خویش از جمله حسین یاوری، مهدی نوایی، جلال تاج اصفهانی، جلیل شهناز، سید حسن کسایی، غلامرضا سارنج عباس سروری و اکبر خان نوروزی مجالست داشت.
این هنرمند برجسته در 13 آذر 1352ش فوت و در قبرستان مصلی تخت فولاد نزدیک مزار سید رحیم اصفهانی به خاک سپرده شد.