عباس وهوشی اصفهانی

عباس وهوشی اصفهانی

شهرت :

وهوشی اصفهانی
تاریخ وفات :
10/01/1398
مزار :
تکیه قبرستان عمومی مصلی
زمینه فعالیت :
موسیقی دان
فرزند محمدحسن، استاد مسلم نی و متبحر در نوازندگی سنتور و دیگر سازهای موسیقی همچون نی و تنبک است. همچنین در هنرهای تجسمی چون مینیاتور، نقاشی ایرانی نیز به فراگیری پرداخت. او در ساخت ادوات موسیقی در کارگاه خود مشغول بوده، شاگردان زیادی را تربیت نمود. او در 10محرم 1398ق درگذشت.
مشروح زندگی نامه
استاد مسلم نی و متبحر در نوازندگی سنتور و دیگر سازهای موسیقی همچون نی و تنبک.
وی حدود سال 1305ش در محله ای بین خیابان عباس آباد و شیخ بهایی در خانواده ای زحمت کش و متوسط متولد گشت. پدرش محمد حسن در کارخانة ریسندگی و بافندگی مشغول به کار بود و در اواخر عمر صاحب مغازه ای بود و از این طریق روزگار می گذرانیده است. عباس وهوشی از اوان جوانی فریفتة موسیقی شد و نزد اساتید قدیم اصفهان به آموختن موسیقی همت گماشت و نیز در هنرهای تجسمی نیز چون مینیاتور، نقاشی ایرانی نیز به فراگیری پرداخت و در این هنرها متبحر شد. او همچنین در ساخت ادوات موسیقی در کارگاه خود واقع در خیابان عباس آباد اصفهان مشغول بود و شاگردان زیادی در محضر او پرورش یافتند. بسیاری از هنرمندان معاصر شناخت ساز نی را ابتدا از وی فرا گرفتند؛ از جمله حسن ناهید نقل کرده: «شنیده بودم که نی خوب را می توان از اصفهان تهیه کرد، بالاخره پس از مدتی، حدود 1332ش به همراه یکی از اعضای خانواده ام به اصفهان رفتم. در خیابان عباس آباد که اتفاقاً منزل استاد کسایی نیز آنجا بود، یک مغازه ساز فروشی دیدم. آقایی به نام عباس وهوشی نی و سنتور می ساخت. یک نی از او خریدم. دیدم که برخلاف چوپانان که نی را با لب می نواختند، آن را بین دندانهایش گذاشت و در آن دمید من تا به آن روزگار اصلاً نمی دانستم که چگونه نی نواخته می شود». محمد بیات نیز اولین بار سال 1340 برای آشنایی با این ساز و خرید نی نزد عباس وهوشی آمده است. مهدی ناظمی نیز جهت رفع اشکال در نوازندگی و نیز تبحر بیشتر در ساخت ساز سنتور به ایشان رجوع می نموده است.
وی در طول دوران هنری خود شاگردان زیادی را پرورش داده که از جمله: سید نعمت الله ستوده در زمینة آموزش نی، دکتر حمیدرضا فشارکی متخصص چشم پزشکی، منصور وهوشی اصفهانی، سید حسن کسایی هم با عباس وهوشی رفاقتی دیرینه داشته و حتی تصویری از دوران هم خدمتی نظام وظیفه این دو بزرگوار باقیست. از دیگر معاشران و همکاران وی می توان از استاد علی خان نی ساز (ژاله گویان، ) نام برد که از نی های ساخت علی خان استفاده می نموده است. تاکنون از هنر نوازندگی وی اثری بدست نیامده ولی از سازهای دست ساخت ایشان نزد هنرمندان تعداد معدودی یافته می شود. می توان به دیگر هنرهای وی نیز خصوصاً از نوع تزئینات ساز مثل سوخته کاری، نقاشی و کنده کاری اشاره کرد. محمدرضا پهلوی در سفری به اصفهان خواستار هنرنمایی وی شد. عباس وهوشی در حضور وی بطور خصوصی نوازندگی می نماید و با اجرای قطعاتی از گوشه هایی غم انگیز، شاه را چنان محزون می کند که چشمانش اشک آلود می شود و با گذشت چند دقیقه و اجرای ریتم شاد، شاه نیز خندان و مسرور می گردد که این خود مبین، تبحر و استادی وی در نوازندگی بوده است. عباس وهوشی تا پایان عمر ازدواج ننمود و سرانجام این هنرمند شایسته در10 محرم 1398ق بر اثر سکته قلبی درگذشت و پیکرش در تخت فولاد اصفهان تکیه پشت مصلی مدفون شد. نقل شده که محمدعلی کشاورز، هنرمند پیشکسوت سینما و تئاتر و تلویزیون ضمن سخنرانی در جمع هنرمندان سینما و موسیقی در اصفهان با ستودن هنر عباس وهوشی گفته «ما هرچه داریم از هنر مرحوم عباس وهوشی است» .