سید عبدالحسین همتیار طباطبایی

سید عبدالحسین همتیار طباطبایی

شهرت :

همت
تاریخ وفات :
1345/01/17
مزار :
تکیه شهدا
زمینه فعالیت :
شاعر
فرزند حاج میر سید محمد است. سید عبدالحسین در سال 1259ش در اصفهان متولد شده و تحصیلات خویش را در مدرسة باقریه و مدرسة اسقف کالج انگلیسی ها در اصفهان و کالج آمریکائی ها در تهران به پایان رسانید،ه وارد مشاغل دولتی شد و به ترتیب در وزارت دادگستری و مالیه و فرهنگ مشغول انجام وظیفه گردید. وی از سال1304ش به خدمت فرهنگ و آموزش درآمد. مدت ها ریاست فرهنگ بنادر جنوب و زمانی ریاست فرهنگ ساوه و مدتی ریاست فرهنگ شهرستان سمنان را داشت و در این اواخر ریاست دانشسرای مقدماتی پسران اصفهان بر عهده او بود.
در سال 1329ش بازنشسته شد و فراغتی یافت، به تکمیل ادراک علوم غریبه که سال ها در آن رنج برده بود پرداخت و به مقاماتی رسید.
همتیار سرانجام در شب چهارشنبه14ذی الحجه 1385ق/17 فروردین1345ش وفات یافته، در تکیة لسان الارض مدفون گردید.

مشروح زندگی نامه
فرزند حاج میر سید محمد بن حاج میرزا حسن بن میر سید علی وزیر طباطبایی اصفهانی، اصلاً از سادات زواره، ادیب شاعر فاضل متخلص به «همت»، از دانشمندان معاصر اصفهان است. پدر و جدش سالها تولیت موقوفات محمد بن رستم مطیار قرشی را بر سادات طباطبا به عهده داشته است. سید عبدالحسین در سال 1259ش در اصفهان متولد شده و تحصیلات خویش را در مدرسة باقریه و مدرسة اسقف کالج انگلیسی ها در اصفهان و کالج آمریکائی ها در تهران به پایان رسانید،ه وارد مشاغل دولتی شد و به ترتیب در وزارت دادگستری و مالیه و فرهنگ مشغول انجام وظیفه گردید. وی از سال1304ش به خدمت فرهنگ و آموزش درآمد. مدت ها ریاست فرهنگ بنادر جنوب و زمانی ریاست فرهنگ ساوه و مدتی ریاست فرهنگ شهرستان سمنان را داشت و در این اواخر ریاست دانشسرای مقدماتی پسران اصفهان بر عهده او بود.
در سال 1329ش بازنشسته شد و فراغتی یافت، به تکمیل ادراک علوم غریبه که سال ها در آن رنج برده بود پرداخت و به مقاماتی رسید. پیش بینی ها و غیب گوئی های وی در این مورد معروف است.
جلال الدین همایی می نویسد: «طبع شعر هم داشت و گاهی منظومات اخلاقی و اجتماعی می ساخت. دوستان و معاشرانش عموماً اهل فضل و کمال و ارباب ذوق و حال بودند، مردی دیندار و خوش عقیده و نیک یاور بود. یکی از هنرهای او ترسیم نقشه های جغرافیا بود که نمونه-های آن در دیوارهای منزلش دیده می شد».
این دو بیت از اوست:
تا خدا دارد خدایی و شهنشاهی در عالم/تا شهنشاهی در این کاخ زبرجد بار دارد
نام شاه دین علی در صفحه تاریخ عالم/همچو خورشید درخشان جلوه در انظار دارد
همتیار سرانجام در شب چهارشنبه14ذی الحجه 1385ق/17 فروردین1345ش وفات یافته، در تکیة لسان الارض مدفون گردید. در وفاتش شعرای اصفهان از جمله نوربخش آزاد، عبدالحسین سپنتا، فضل الله اعتمادی برنا و جلال الدین همایی مرثیه سروده اند.
ماده تاریخ وفاتش را استاد جلال الدین همایی(سنا) چنین گوید:
از سنا تاریخ پرسیدم نوشت/رحمت یزدان همتیار باد