شهید احمد کریمی حبیب آبادی

شهید احمد کریمی حبیب آبادی

شهرت :

کریمی حبیب آبادی
تاریخ وفات :
1339/06/03
مزار :
تکیه شهدا
زمینه فعالیت :
دفاع مقدس

 فرزند اکبر و مادرش اقدس در سوم شهریور 1339ش در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا مقطع فوق دیپلم فنی ادامه داد. وی از دوران نوجوانی با شرکت در جلسات مذهبی با مسائل سیاسی و وضع مملکت آشنا شد و با وجود کمبود مالی که داشت درصدد کمک به محرومین جامعه بر می آمد، حاصل کار خود را با همکلاسی هایش که از نظر مالی در مضیقه بودند تقسیم می کرد. احمد در سال 1355 به گروههای مبارز مخفی مذهبی و سیاسی پیوست و فعالیتهای خود را گسترش داد و با تکثیر و پخش نامه ها و نوارهای امام خمینی به حرکت انقلاب اسلامی کمک می کرد.

 پس از پیروزی انقلاب اسلامی در نهادهای انقلابی مانند کمیته دفاع شهری و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اصفهان و دادگاه انقلاب هم زمان مشغول خدمت شد و با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران عازم جبهه های جنوب شد. وی در خرمشهر به مدت یک ماه فعالیت کرد و سپس در سال 1360ش به مدت شش ماه در جبهه های شوش و رقابیه و چنانه به فعالیت خود ادامه داد و در همین عملیات فتح المبین به سمت فرماندهی تیپ 17 علی بن ابی طالب (ع) قم منصوب شد. در یک شناسایی مجروح شد ولی جبهه را ترک نکرد و بار دیگر وارد جبهه شد. وی در عملیات بیت المقدس پس از آنکه خرمشهر از اشغال قوای بعثی عراقی آزاد گردید در جبهه شلمچه مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت.

شهادت:

 سرانجام در همین عملیات در جبهه شلمچه، منطقه کوشک در تاریخ4/3/1361ش به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید در گلستان شهدای اصفهان در قطعه فرمانده کل قوا، ردیف1 و شماره9 به خاک سپرده شد.


مشروح زندگی نامه

 فرزند اکبر و مادرش اقدس در سوم شهریور 1339ش در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا مقطع فوق دیپلم فنی ادامه داد. وی از دوران نوجوانی با شرکت در جلسات مذهبی با مسائل سیاسی و وضع مملکت آشنا شد و با وجود کمبود مالی که داشت درصدد کمک به محرومین جامعه بر می آمد، حاصل کار خود را با همکلاسی هایش که از نظر مالی در مضیقه بودند تقسیم می کرد. احمد در سال 1355 به گروههای مبارز مخفی مذهبی و سیاسی پیوست و فعالیتهای خود را گسترش داد و با تکثیر و پخش نامه ها و نوارهای امام خمینی به حرکت انقلاب اسلامی کمک می کرد.

 پس از پیروزی انقلاب اسلامی در نهادهای انقلابی مانند کمیته دفاع شهری و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اصفهان و دادگاه انقلاب هم زمان مشغول خدمت شد و با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران عازم جبهه های جنوب شد. وی در خرمشهر به مدت یک ماه فعالیت کرد و سپس در سال 1360ش به مدت شش ماه در جبهه های شوش و رقابیه و چنانه به فعالیت خود ادامه داد و در همین عملیات فتح المبین به سمت فرماندهی تیپ 17 علی بن ابی طالب (ع) قم منصوب شد. در یک شناسایی مجروح شد ولی جبهه را ترک نکرد و بار دیگر وارد جبهه شد. وی در عملیات بیت المقدس پس از آنکه خرمشهر از اشغال قوای بعثی عراقی آزاد گردید در جبهه شلمچه مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت.

شهادت:

 سرانجام در همین عملیات در جبهه شلمچه، منطقه کوشک در تاریخ4/3/1361ش به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید در گلستان شهدای اصفهان در قطعه فرمانده کل قوا، ردیف1 و شماره9 به خاک سپرده شد.

سیره شهید؛

وی فردی مؤدب، ساکت و آرام در عین حال پرجوش و شاداب بود و خود را شبانه روز وقف انقلاب اسلامی کرده بود. شب ها در کمیته در مأموریت و نگهبانی بود و صبح در دادگاه انقلاب اسلامی فعالیت می کرد.

وی  به داستان نویسی علاقه خاصی داشت و از وی چند داستان و مقاله باقی مانده است. از ویژگیهای او مسأله اطاعت پذیری و تسلیم در مقابل امر فرماندهی بود و بدون هیچ تعللی می پذیرفت و مسئولیت ها را در سخت ترین شرایط می پذیرفت و هرکجا به او نیاز بود حاضر می شد. وی وقتی در گردان حضرت معصومه را با بهترین نیروها تشکیل داد و برای عملیات والفجر8 آماده شد و به او دستور دادند گردان دیگری را بپذیرند و او بی هیچ صحبتی می پذیرفت. انس او با رزمندگان موفقیت او را در امر فرماندهی دوچندان کرده بود. وی فرماندهی را از پایین ترین رده ها شروع کرده بود و رشد خوبی داشت و تجربه کافی و از مدیریت خوبی برخوردار بود.

وی بسیار شجاع و دلیر و بسیار منظم و منضبط بود و نظم او در کار حتی در ظاهر باعث تأثیرگذاری زیاد بر نظم گردان داشت.

فرازی از وصیت نامه شهید؛

اولین وصیت من این است در هر موقع و هرکجا که هستید، اول به امام عزیزمان دعا کنید.

دومین وصیت من این است که همیشه روحانیت مبارز را پشتیبان باشید تا شکست نخورید که به قول امام اسلام بدون روحانیت مثل کشور بدون طبیب است. پدر و مادر و برادر و خواهران و دوستان و آشنایان، سرنوشت انسان هرچه باشد، همان است و هیچ کس نمی تواند سرنوشت خود را عوض کند. انسان یک بار به دنیا می آید و یک بار هم از این دنیا برود. پس چه بهتر که در راه خدا و اسلام از این دنیا برود.