دکتر محمود برجیان

دکتر محمود برجیان

شهرت :

محمود برجیان
تاریخ وفات :
1360/11/12
مزار :
تکیه ایزدگشسب
زمینه فعالیت :
طبیب

فرزند سید عبدالکریم طباطبای

  محمود، فرزند عباسعلی برجیان، در سال 1298ش در شهرستان بروجن به دنیا آمد. در سن چهارده سالگی همراه پدر و خانواده خود به اصفهان عزیمت نمود و دوران دبستان و سیكل اول راهنمایی را در اصفهان گذراند و در سال 1319ش موفق به دریافت گواهینامۀ تربیت معلم گردید و به استخدام آموزش و پرورش درآمد. شوق فراگیری علوم، وی را بر آن داشت تا هنگام تدریس در رشتۀ طبیعی در سال 1327ش م دیپلم بگیرد. وی سپس برای ادامۀ تحصیل به تهران عزیمت نمود و در دانشسرای عالی دانشگاه تهران در رشتۀ علوم طبیعی مشغول به تحصیل شد و در خرداد 1330ش موفق به اخذ دریافت لیسانس شد.

    پس از این، به عنوان یكی از اولین دبیران تحصیل كرده در دانشگاه، در مدارس معروف اصفهان، از جمله دبیرستان سعدی، بهشت آیین و ادب، ششم متوسطه را تدریس می نمود و بسیاری از پزشكان معروف و جراحان سرآمد در داخل و خارج كشور از شاگردان وی بوده اند.

    همت بلند، سخت كوشی و شوق خدمت به خلق، او را واداشت تا به رغم مشكلات فراوان درامتحان پزشكی شركت نماید و به دانشكده پزشكی اصفهان راه یابد. وی در سال 1337ش دانشنامۀ دكتری خود را با امضای مرحوم دكتر نفیسی دریافت نمود.

    وی همچنین با كسوت جدید پزشكی همچنان حرفۀ شریف معلمی را ادامه داد و در كنار تدریس به طبابت نیز مشغول بود.

    اما این همه، عطش دانستن بیشتر و خدمت به خلق را در او ارضا نكرد، بنابراین، مجدداً قصد ادامه تحصیل در رشته تخصصی بیماری كودكان را نمود، زیرا  در آن سالها بیشترین تلفات انسانی مربوط به گروه سنی كودكان بود. در تیرماه 1343ش وی موفق گردید در رشتۀ بیماریهای كودكان از دانشگاه تهران تخصص بگیرد. وی در تهران افتخار تحصیل در  خدمت بزرگانی، همچون دكتر محمدحسین غریب، دكتر ابوتراب نفیسی، دكتر بشیر ریاحی، دكتر عبدالباقی نواب، پرفسور محمود حسابی، دكتر پرویز دبیری و... را پیدا نمود.

    چون از ابتدا محل مطب او واقع در محلۀ جلفای اصفهان بود، بخصوص در بین ارامنۀ اصفهان مشهور و مورد وثوق بود. به همین جهت از طرف هیأت ارامنۀ جلفا به ریاست بیمارستان بغوزخانیان - كه از معدود بیمارستانهای مجهز و مشهور آن روزگار بود- انتخاب گردید و مدت شش سال عهده دار این سمت بود.

    وی علاوه بر مطب و بیمارستان و پس از آن ریاست ادارۀ بهداری شهرستان شهرضا، در حیاط منزل مسكونی خود مطب دیگری را دایر نموده بود. در كنار آن داروخانۀ كوچكی - كه با هزینۀ شخصی خود احداث نموده بود- به چشم می خورد. در روزهای تعطیل او -كه عاشق خدمت به خلق بود- به جای استراحت به درمان بیمارانی كه از راههای دور و نزدیك و بیشتر از بروجن و دهات اطراف اصفهان آمده بودند و بضاعت مالی نداشتند، می پرداخت.

    وی همكاری خود را با آموزش و پروش تا هنگام بازنشستگی ادامه داد و حتی در دانشكدۀ علوم پزشكی اصفهان در رشتۀ بیولوژی مشغول به تدریس شد. عضویت شورای عالی فرهنگ اصفهان از دیگر مسؤولیتهای آن مرحوم بود.

    این پزشك خدوم، سرانجام در 12 بهمن 1360ش فوت کرد و پیكرش را در تكیۀ ایزدگشسب به خاك سپرده شد


مشروح زندگی نامه

دكتر محمود برجیان

    محمود، فرزند عباسعلی برجیان، در سال 1298ش در شهرستان بروجن به دنیا آمد. در سن چهارده سالگی همراه پدر و خانواده خود به اصفهان عزیمت نمود و دوران دبستان و سیكل اول راهنمایی را در اصفهان گذراند و در سال 1319ش موفق به دریافت گواهینامۀ تربیت معلم گردید و به استخدام آموزش و پرورش درآمد. شوق فراگیری علوم، وی را بر آن داشت تا هنگام تدریس در رشتۀ طبیعی در سال 1327ش م دیپلم بگیرد. وی سپس برای ادامۀ تحصیل به تهران عزیمت نمود و در دانشسرای عالی دانشگاه تهران در رشتۀ علوم طبیعی مشغول به تحصیل شد و در خرداد 1330ش موفق به اخذ دریافت لیسانس شد.

    پس از این، به عنوان یكی از اولین دبیران تحصیل كرده در دانشگاه، در مدارس معروف اصفهان، از جمله دبیرستان سعدی، بهشت آیین و ادب، ششم متوسطه را تدریس می نمود و بسیاری از پزشكان معروف و جراحان سرآمد در داخل و خارج كشور از شاگردان وی بوده اند.

    همت بلند، سخت كوشی و شوق خدمت به خلق، او را واداشت تا به رغم مشكلات فراوان درامتحان پزشكی شركت نماید و به دانشكده پزشكی اصفهان راه یابد. وی در سال 1337ش دانشنامۀ دكتری خود را با امضای مرحوم دكتر نفیسی دریافت نمود.

    وی همچنین با كسوت جدید پزشكی همچنان حرفۀ شریف معلمی را ادامه داد و در كنار تدریس به طبابت نیز مشغول بود.

    اما این همه، عطش دانستن بیشتر و خدمت به خلق را در او ارضا نكرد، بنابراین، مجدداً قصد ادامه تحصیل در رشته تخصصی بیماری كودكان را نمود، زیرا  در آن سالها بیشترین تلفات انسانی مربوط به گروه سنی كودكان بود. در تیرماه 1343ش وی موفق گردید در رشتۀ بیماریهای كودكان از دانشگاه تهران تخصص بگیرد. وی در تهران افتخار تحصیل در  خدمت بزرگانی، همچون دكتر محمدحسین غریب، دكتر ابوتراب نفیسی، دكتر بشیر ریاحی، دكتر عبدالباقی نواب، پرفسور محمود حسابی، دكتر پرویز دبیری و... را پیدا نمود.

    چون از ابتدا محل مطب او واقع در محلۀ جلفای اصفهان بود، بخصوص در بین ارامنۀ اصفهان مشهور و مورد وثوق بود. به همین جهت از طرف هیأت ارامنۀ جلفا به ریاست بیمارستان بغوزخانیان - كه از معدود بیمارستانهای مجهز و مشهور آن روزگار بود- انتخاب گردید و مدت شش سال عهده دار این سمت بود.

    وی علاوه بر مطب و بیمارستان و پس از آن ریاست ادارۀ بهداری شهرستان شهرضا، در حیاط منزل مسكونی خود مطب دیگری را دایر نموده بود. در كنار آن داروخانۀ كوچكی - كه با هزینۀ شخصی خود احداث نموده بود- به چشم می خورد. در روزهای تعطیل او -كه عاشق خدمت به خلق بود- به جای استراحت به درمان بیمارانی كه از راههای دور و نزدیك و بیشتر از بروجن و دهات اطراف اصفهان آمده بودند و بضاعت مالی نداشتند، می پرداخت.

    وی همكاری خود را با آموزش و پروش تا هنگام بازنشستگی ادامه داد و حتی در دانشكدۀ علوم پزشكی اصفهان در رشتۀ بیولوژی مشغول به تدریس شد. عضویت شورای عالی فرهنگ اصفهان از دیگر مسؤولیتهای آن مرحوم بود.

    این پزشك خدوم، سرانجام در 12 بهمن 1360ش فوت کرد و پیكرش را در تكیۀ ایزدگشسب به خاك سپردند.