شیخ محمدحسین واعظ شیرازی

شیخ محمدحسین واعظ شیرازی

شهرت :

واعظ شیرازی
تاریخ وفات :
1/10/1288
مزار :
تکیه مادر شاهزاده
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
فرزند شیخ عبدالکریم نظامی شیرازی، عالم فاضل واعظ و نوادة دختری شیخ محمدتقی رازی است.
شیخ محمدحسین که در «نسب نامة الفت» با عنوان شیخ محمدحسین واعظ یاد شده، در اصفهان ساکن و به وعظ و خطابه مشغول بود. او در سالهای جوانی در روز جمعه اول شوال 1288ق وفات یافت و در ضلع شرقی تکیة مادرشاهزاده به خاک سپرده شد.

مشروح زندگی نامه
فرزند شیخ عبدالکریم نظامی شیرازی، عالم فاضل واعظ و نوادة دختری شیخ محمدتقی رازی است. پدرش به نوشتة الفت:« از محترمین شهر شیراز بوده که در اثر زلزلة سختی که در آن شهر روی داده، خویشان خود را از دست داده و به اصفهان مهاجرت کرده و در حوالی مسجد شاه ساکن گردیده و دختر علامة رازی از منقطعة یزدی او را به ازدواج خود درآورد و از او دارای دو پسر و یک دختر گردید. وی در حدود یک صد سال عمر کرده و مردی نیک خواه و بی آزار و درویش مسلک و شاید تا اندازه ای متصوف و سحرخیز بوده است».
شیخ محمدحسین که در «نسب نامة الفت» با عنوان شیخ محمدحسین واعظ یاد شده، در اصفهان ساکن و به وعظ و خطابه مشغول بود. او در سالهای جوانی در روز جمعه اول شوال 1288ق وفات یافت و در ضلع شرقی تکیة مادرشاهزاده به خاک سپرده شد.
ملا محمدباقر خواجویی متخلص به «بهاء» اشعاری در سوگ او سروده و بر سنگ مزارش حک شده که ماده تاریخ آن چنین است:
از پی تاریخ او بهای حزین گفت/شیخ حسین از زمانه کام ندیدی